Студент ой қозғайды.
Деген рубрикада " Ыбырай Алтынсарин тақияңа тар келе ма? " , суд&я, № 23(41) дос Тоқтарбаев қалай жанының қиналатынын шынында да әсерлі жеткізіпті, жан айқайын жақсы түсіндім. Бірақ пока Тоқтарбаев болып тұрған кезінде, қошқарбаев болмай, мен де өз үлесімді қосайын бағытын басқа жаққа бұруға, мына бағытпен ол оңбас. Ана кухняда балам кеше китайскии рестораннан өздерінен қалғанын әкеліп, тамақ пісірмеудің амалы, сол мұздай қалпы тықпыштап шашалып жатыр екен. Сол сияқты болып кетті бұл бала да, біреудің апыл ғұпыл пісірген тамағын жұта алмай шашалып, жаны қиналып атқандай. Біреудің шала піскен тамағын жұта алмай. Неге басқа адамдар осы міз бақпай жүре береді екен, шынында да, а? Мен мысалы бүгін бірінші рет, терезенің алдында өсіп тұрған үш тал жас ағаштардың қурауға қалғанын байқағаным…