Амандык Амирхамзин

Міржақып Дулатов Ашаршылық туралы «Ақжол» газетіне бірнеше мақала жариялап, шындықты жазып, қазақ билігі қозғалсын, қимылдасын деген ниетте болды. «Торғай үйезінде мал қырылып жатыр. Жазғы салым ашаршылық күтіп отырмыз. Алыстан азық таситын көлік қалған жоқ. Қарқаралы үйезінде шаруа күйзелді. Мал өліп жатыр. Жұрт жаяу, аш, жалаңаш… Темір үйезінде жұт. Ауру қалың, күнде жаназа… Бөкей ордасының қазақтары томыршық деген шөптің дәнін қағып жеп жатыр… Ырғыз үйезінің қазақтары саршұнақ тышқанды жеп жатыр. Күздігүні өлген малдардың өлексесін қар астынан қазып алып жеп жатыр. Өлексе әрі ас болмай, бишаралар қырылып жатыр, — деп жазды.Ел ішін жайлаған аштық туралы айтылып, газетте жарияланғандарға «бұл ұлтшылдардың босқа даурығуы, кеңес үкіметіне қарсы іс-әрекеті, сондықтан ұлтшылдарға қарсы күрес…

Мұхтар Әуезов 1920 жылдары Қазақстанды шарпыған ашарлық туралы былай деген екен. «…аштықтан құтқару үшін дәл қазір шұғыл шара қолданылмаса, онда қазақ республикасы қазақсыз қалады».

М.Әуезов «Еңбекші қазақ» газетіне ашарлыққа байланысты көлемді мақала жариялап, елді ашыққандарға жылу жинауға, көмек көрсетуге шақырған екен.

М.Әуезов Ертіс бойын аралап елден мал жинаған.

Құрманғали Дәркеновтың 1921-1922 ЖЫЛҒЫ АШАРШЫЛЫҚ ЖӘНЕ «ТОРҒАЙ ІСІ» атты мақаласынан!

#Ашаршылық#Геноцид#Қазақтар#Ұмытпаймыз#Amandyq Amirkhamzin

Біздің Қостанай облысы шекаралық өңір, Ресейдің бірдей үш аймағымен шектеседі, екінші жағынан жанындағы миллионер Ресей қаласы Челябі шаһары Қостанайдан 321 шақырым ғана болса, Қостанайдан Астанаға дейін 700 шақырым. Айтпақ ойым Қостанайдың өңірлік хаб ретінде мүмкіндігі әлі толық пайдаланылмай отыр. Оның үстіне Қостанай-Тобыл-Рудный қалалары агломерациясының халқы жарты миллионға жетеді.

Ал, былай қарасаңыз Қостанайдан Астана мен Алматыға, Шымкент пен Мәскеуге, Ташкент пен Мысыр еліне тікелей рейстер жұмыс істеп жатыр. Болашақта Фукуок пен Нячангқа және Стамбулға тікелей рейстер жоспарланып отыр.

Негізінде, Қостанай облысы мен Қостанай қаласының туристік әлеуеті әлі де жеткілікті бағаланбай отыр.

#Қостанай #Ішкі туризм #Amandyq Amirkhamzin

Кезінде эфталиттер мемлекеті (кейде "ақ ғұндар" деп аталады) қазақ даласынан бастап Үндістанның солтүстігіне дейінгі аумақты алып жатты.

Біздің қазақ халқы естек деп айтатын башқұрт арасынан екі халыққа тең талай адам шыққан, тіпті, кейде үш жұртқа (қазақ, татар, башқұрт) ортақ тұлғалар да бар. Мысалы, Ақмолда, Сәдуақас Ғылмани сияқты. Сосын Башқұрстанда туған, тегі татар, жүрегі қазақ Машқар Гумеровтың шығармалырын ерекше жақсы көремін.

Айтқандай, башқұрттармен байланыста болған Алаш қайраткерлерінің бірі туралы бөлек жазармын.

Сол сияқты башқұрт арасынан шыққан, бірақ, патша үкіметіне қызмет етті десек те, өмірін түркі халықтарының салт-дәстүрі мен этнографиясын зерттеуге арнаған Әбубәкір Диваевтың шығармашылығы керемет.

Қазалы қаласы әдемі туристік кешен болуға сұранып тұр.

Омар Шипиннің ұстазы - Ақмолда туралы

Атам қазақта «әкесі достың баласы дос» дейтін аталы сөз бар. Иә, менің де әкемнің өзімен сыйлас әрі құрдас жандарының бірі Ғазиз қажы Әмірханұлы болатын. Ал, өз ретінде Ғазиз әкеміздің баласы Шоқан қажыны қатты құрмет тұтамын.

Ел ішінде Ғазиз Әмірханұлының игі істері туралы бұрынан жазылып та, айтылып та жүр.

Әке-шешенің қадірін балалы болғанда білерсің дейді. Ал, олардың көзі жоқ болған соң тіпті басқаша қарайсың? Әкемнің өскен ортасы, балалық шағын әрине білмеймін, өз айтқандарынан, жазып кеткенінен құлағдармын. Дегенмен, бір жәйт маған өте қызық көрінеді, бала күнінен бірге өскен, ауылдасы Сейітбек әкеміздің менің әкем Қорғанмен достығы, өмір бақи сыйластығы.

Енді, Сейітбек әкемізге қатысты мына екі әңгімені баяндай кетейін.