«Зун-н-Нун Арғын» туралы әңгіме.
— Әй, Шаһи бек! Мен — Зун-н-Нун Арғынмын! Сен бұл жерге келіп, сұлтанның ордасын таңдадың. Сол орда жайында сөз айтуға қалай ғана дәтің барды?!
«Сенің қарамағыңда 600 сарбаз, менің қолымда 500 жауынгер бар екені көңілге қуаныш ұялатады. Демек, сенің жүз адамдық басымдығың бар. Өзіңді заманның имамымын деп санайсың. Ендеше, заман имамы өзге жұрттан ержүректігімен даралануға тиіс. Ал, мен өзімді әрдайым сұлтанның қарапайым бір қызметшісі деп білдім. Егер ар-намысыңды аяқасты етпей, қашпайтын болсаң, бұл өзің үшін абырой болар еді. Төменге түс, көрейік, расында да имамсың ба, жоқ па».рған. Астрахан мен Қырымда Арғындард…



