Бірде бір езі, сүйкімсіз, күңкілдек адам, жалқау болып кетіпті. Тағы бір жағымсыз сипат қосылды ау ол бейшараға. Жалқаулық оның бойында біраз уақыттан бері көрінеді. Өзі әрі жалқау, әрі ез. Ол үшін отырып тұру былай тұрсын, сөулеуге де ерінеді екен. Ал физикалық жаттығу туралы айтудың да қажеті жоқ оған. Ібәй, не боп кетті өзі? Еее мынау неғылған ез, сүйкімсіз, күңкілдек адам десеңші? Адамдармен де тілдесуге ерінеді екен. Жұмысы – оның досы. Кәмпүтер - жары. Физикалық, моральдық деградация! Түктітбәймәйд! Ер тынысы – еңбеқ, ез тынысы – ермек, - дейді атам қазақ. Әу, жұмыс оның досы емес пе? Әй, ол жұмысты да дұрыс атқара алмайды. Жұмысы да жұмыс емес, әйтеуір өтірікті зуылдатып, алдап кету. Сапасыз, нашар, қате қате жасау. Ал ол үшін қазір және тез болуы керек, нәтиже керек, қорытынды кер…