Ұйқы сұрау
1999 жыл. Түн. Мен, ағам, әпкем "золотой граммофон" көріп жатырмыз. Інім мен әжем ұйықтап жытыр. Әжем қайта-қайта "әй, ананы өшіріңдер!" деп қояды. Өзі айналдырған екі бөлме, бірінде үлкен ағам ұйықтап жатыр, есігін жауып алып. Екіншісінде біз. Ұзыннан жерге төсек салып алып, барынша теледидардың дауысын басып қойдық. Бір кезде "Шешіңнің...." деп айқайлап інім орнынан атып тұрады. Бірнарселерді айтып, ашуланып бөлмеден шығып кетті. Менің зәрем қашып кеткен. Жата қалдым. Ағам мен әпкем күліп отыр. Әжем "Оятпаңдар, әкеліп жатқыз," деп жатыр. Әпкем жатқызды. Сонда да қоймайды, інім бірнәрселер айтып... Біраздан соң ағам: "Ана бөлмеге барып не істер екен, көру керек еді)))" дейді қалжыңдап... Негізі сол інім жиі ұйқы сұрайтын. Бірақ екеуміз "страшно" дос едік. Қайда жүрсем де қасымнан тастама…