Жадыра Бейсенбекова

Сонымен, құрметті менің оқырманым, бүгін тағы бір маңызды мәселені көтерудің сәті келді. Мен қозғағалы отырған мәселе жетістік жайлы болмақ. Бір аптада 7 күн, 168 сағат бар. Бұл уақыт барлығына ортақ. Алайда неге кейбіреулер жетістікке жетіп, кейбіреулердің дамуы кері бағытта? Адамның жетістікке жетуінің алғышарты қандай? Иә, әркім әртүрлі жағдайларда өмір жолын бастағаны рас. Бірақ алыс ауыл-аймақтан шығып, елеулі жетістікке жеткен тұлғалар тарих парақтарында көптеп кездеседі. Ақсүйектер әулетінен шығып, адамзаттың дамуына оң үлесін қосқан тұлғалар да жетерлік. Сонда осы тұлғаларды біріктіретін дүние не болғаны? Олардың тынбай еңбек етіп, алға ұмтылғаны сөзсіз. Бірақ әлемде талмай еңбек етсе де, көздеген мақсаттарына жете алмай жүрген жандар қаншама?! Жә, ойландыратын сұрақтарды жетерлік…

Адамның көзі оның жанының айнасы екені бәрімізге аян. Ал сіз өзіңіздің балаңыздың жанында не болып жатқанын білесіз бе? Оның көзіне соңғы рет қашан үңілдіңіз? Көзінен нені көре алдыңыз? Адамның жанарына қарау мен жанарынан бір нәрсені көре білу екі бөлек дүние. Кейде күйбең тіршіліктің ортасында, баланың көзіне үңілуге үлгермеуіңіз мүмкін. Сондықтан біраз жыл балалармен бір қазанда біте қайнасқан мен, сіздерге олардың жанында не болып жатқанын жеткізіп көрейін. Балаға ең қажетті не деп ойлайсыз?Мен оның денесі талап ететін ас пен қауіпсіздікті меңзеп тұрғаным жоқ. Көздің арғы жағынан адамның жаны көрінетінін ескерсек, баланың денесі емес, жанының не қалайтынын аңғарамыз. Сонымен баланың жаны неге мұқтаж? Әуелгі әрбір жанның талабы – оның бұл өмірде бар екенін өзгелердің мойындауы. Бұлай б…

Еліміз «Үш тұғырлы тіл» саясатын ұстанған күннен бастап, «Балам қалай 3 тілдің барлығын бірдей меңгереді? Оқытуды қашан бастаған абзал?» деген сұрақтар әрбір ата-ананы мазалайтыны сөзсіз. Жахандану заманында әлем жыл санап емес, күн санап өзгеруде. Соған сәйкес білім мен ақпарат та геометриялық прогрессияда өсуде. Және бұл өзгерістердің басым көпшілігі ағылшын тілінде таратылады. Яғни көтеріп отырған мәселе тек біздің басымызға түскен жағдай емес, әлемнің барлық елдерінің көкейкесті мәселесі. Еліміздің қазіргі Білім және ғылым министрі Ерлан Сағадиев мырза TedXAlmaty сахнасындағы сөзінде айтып өткендей, бұл жерде ескеретін ерекше жайт бар. Министрдің пікірінше, біз өткенімізге үңіліп, кім болғанымызға емес, болашақта кім болғымыз келетінімізге ден қоюымыз қажет. Сағадиев мырзаның айтуынша…

Еліміз «Үш тұғырлы тіл» саясатын ұстанған күннен бастап, «Балам қалай 3 тілдің барлығын бірдей меңгереді? Оқытуды қашан бастаған абзал?» деген сұрақтар әрбір ата-ананы мазалайтыны сөзсіз. Жахандану заманында әлем жыл санап емес, күн санап өзгеруде. Соған сәйкес білім мен ақпарат та геометриялық прогрессияда өсуде. Және бұл өзгерістердің басым көпшілігі ағылшын тілінде таратылады. Яғни көтеріп отырған мәселе тек біздің басымызға түскен жағдай емес, әлемнің барлық елдерінің көкейкесті мәселесі. Еліміздің қазіргі Білім және ғылым министрі Ерлан Сағадиев мырза TedXAlmaty сахнасындағы сөзінде айтып өткендей, бұл жерде ескеретін ерекше жайт бар. Министрдің пікірінше, біз өткенімізге үңіліп, кім болғанымызға емес, болашақта кім болғымыз келетінімізге ден қоюымыз қажет. Сағадиев мырзаның айтуынша…

Адамның көзі оның жанының айнасы екені бәрімізге аян. Ал сіз өзіңіздің балаңыздың жанында не болып жатқанын білесіз бе? Оның көзіне соңғы рет қашан үңілдіңіз? Көзінен нені көре алдыңыз? Адамның жанарына қарау мен жанарынан бір нәрсені көре білу екі бөлек дүние. Кейде күйбең тіршіліктің ортасында, баланың көзіне үңілуге үлгермеуіңіз мүмкін. Сондықтан біраз жыл балалармен бір қазанда біте қайнасқан мен, сіздерге олардың жанында не болып жатқанын жеткізіп көрейін. Балаға ең қажетті не деп ойлайсыз? Мен оның денесі талап ететін ас пен қауіпсіздікті меңзеп тұрғаным жоқ. Көздің арғы жағынан адамның жаны көрінетінін ескерсек, баланың денесі емес, жанының не қалайтынын аңғарамыз. Сонымен баланың жаны неге мұқтаж? Әуелгі әрбір жанның талабы – оның бұл өмірде бар екенін өзгелердің мойындауы. Бұлай…

Күн батты ма, түн келді ме, таң атты ма қайтадан, Құдіретті тірлігіңе кірістің бе қайта, Адам? – деп, Мұқағали жырлағандай, күнделікті күйбең тіршіліктің шегі мен шеті бар ма? Таң атар атпастан балаңызды көлігіңізге не автобусқа салып алып, бір нәрседен құр қалғандай, жарысқа түсесіз. Өзіміз ғана жарысып қоймай, бұл «ойынға» балаларымызды да қосып әлекпіз. Табиғатпен жаны бір, кішкентай ғана тіршілік иесі, өзінен адамдардың не қалап, не талап ететінін түсіне алмай, бірде ата-анасының, бірде балабақшадағы тәрбиешінің көңілінен шығам деп, бұл ерекше байланыстан кол үзе береді, үзе береді. Бірақ бұл тек бастамасы ғана. Алда кішкентай періштені жарыстың көкесі күтуде... Осы мәселені неге көтерді деген сұрақ көкейіңізде туындаған болар. Жоғарыда айтып өткен балабақшадағы «миды ашытатын» тәрбие…