Жүректе ақыл болса ғой..
Балалықты артта қалдырып, жастық дәуренге аяқ басқан шақта жүректі айрықша лүпілдетер сол бір жанды жылдамырақ тапқымыз келіп, көңіліміз бір ерекше сабылысқа түсетіні рас қой? Жастықтың жалыны қарып, бас бұрғызбай тұратын уақытта әлемге қияли көзқараспен қарау әркімде де болған. Алайда шынайы өмірдің кітаптағы романтикадан, қиялдағы әлемнен алыс болатынын іштей білсек те мойындағымыз келмейді-ақ. «Жүректі тыңдау керек» деп жүріп сол жүректі отқа да, суға да салып, қиялдың жетегімен арманға жиі саяхаттадық. Сол арманшылдардың бірі мен едім. Бұрын көрерменге, оқырманға қияли махаббат пен шынайы өмірдегі сезімнің ара-жігін ажыратуға жетелейтін романдарды оқып, киноларды қанша қарасам да арманшылдығымнан алыстағым келмейтін (тәтті қиялға жетелейтін де тағы сол кітап, кинолар). Бірақ басыңда б…