Ulpa Farkhat

Барлықтарыңыз ертегі тыңдаған шығарсыздар ия? Менде де кішкентай кезімнен ертегі тыңдағанды қатты жақсы көретін едім. Әкем мен анам (4 жасымнан бастап, деп айтсам өтірік емес шығар) ертегі айтып беретін еді күнде жатарда. Кейін анамның "бақа" туралы ертегісімен, әкемнің "шәйтән" туралы қорқытып уйықтататын ертегісін жаттап алдым. Қызық емес қайта-қайта бір ертегіні тыңдай берген. Сол күні жыладым "басқа айт, басқасын!" деп, сөйтіп сол күні дәу мамам(Қалжан) жанына алып жатып мен тыңдамаған басқасын айтып берді. Ертесі күні әкем мен анам мектептің кітапханасынан үлкеен екі қазақша, бір орысша ертегі кітабын алып кепті. Сонымен күнде суретін көріп, көз алдыма кейіпкерлерді елестетіп, жап жаңа ертегі тыңдап ұйықтайтын болдым. Әдебиетке деген қызығушылығым осы кезден басталды деп айтсам болад…

Бір жылдары Метхун көкем Panasonic камерасын алып келген еді. Көкем той түсірді ме, түсірмеді ме ол жағы есімде қалмапты. Өз үйлерінде болған барлық кішігірім тойларды, үйде қарындасы екеуінің билегенін, шөпке барып шөмеле салғанда да билеп түсіріп жүретін еді. Kөкем қалаға кеткен соң камерасын Ауамдарға тастап кетті.Кейін камерамен папам той түсіре бастады. Ставка басында 5000, кейін 6000 болған. Оның тең жартысын Ауамдарға береміз, жартысы бізде қалады. Той иелері келіп ақылдасып, келісіп кетеді. Оны естіп алған соң, папаңның жанын қоймайсың, -менде барайыншы! деп күні кешке дейін қыңқылдап. Ақыры жылатып қалдырып кетеді. Бірінші күні тойға дайындықты түсіріп келеді: жылқыны сойғанын, бауырсақ пісіргенін, қысқасы тойдың алдында болып жатқан қарбаластың бәрін, бір, бір жарым сағатқа сиды…