Томирис Агиянова

Міне, дәл қазір менің yvision-дағы оқу-өндірістік тәжірибем аяқталады. Мен yvision-ға дейін айналамда соншалықты қызық және бірегей көзқарастардың қалқып жүргенін байқамаған екенмін. Ал бұл жерде жасы, жынысы, әлеуметтік деңгейлері, мамандықтары әртүрлі тіркелушілердің жеке пікірін білу - маған адамтану ғылымы сияқты болып көрінді. Тіпті сыртынан бақылап оқысаң да, сен қолданушының қызығушылықтары мен ұстанымдарын оқи аласың. Мен өз пікірімді ашық білдіре алдым. Менің блогым - маған өзімнің жеке радиом, теледидарым сияқты. Университет қабырғасында біз мәтіннің жазудың теориясын меңгерсек, yvision маған теорияны практикаға айналдыруыма мүмкіндік сыйлады. Оның үстіне екі есе ауыр жауапкершілікті де қолыма ұстатты. Әр айтқан сөзім үшін мен нағыз ересек журналист ретінде жауап беретінімді түс…

Мальчик и чудовище сидели на полуразрушенной крыше соседского дома. Осенний ветерок морозил конечности, но мальчик даже не обращал внимания, сейчас он был далеко отсюда, дальше чем городское кладбище. - Истории - страшное дело, - пробормотало чудовище. - Они преследуют, цепляют и не отпускают. - Я готов слушать все что угодно, если это избавит меня от раздумий, что такое плохо и что такое хорошо. Чудовище дышало громко, с хрипом, и говорило точно так же, почти туберкулёзник со стажем. - Конор О'Малли, для этого я хочу рассказать тебе первую историю. Мальчик немного оживился, перед глазами всплыл недоумок Гарри, который все время звал его по фамилии. Но чудовищу было плевать на его мысли, он хотел успеть рассказать. —Давным-давно, задолго до того, как появился этот город с дорогами и поезд…