dauren84

Бабтардың кім Сайрамдағы санын білсін,

Санап едім, есептен жаңылдым шын.

Ясауидің әкесі жатқан жерге,

Зиарат қып кеп тұрмын, қабыл қылсын!

Өз жерінің тарихын білмей жетік,

Өтіп жатыр талайлар сүрмей де түк.

Түбін білмес қалайша бүр жарады,

Сусыз өскен мәуелі гүлдей ме түп?

Қасиетті қара жер, беу, дариға,

Бабалардан қалған жүр сенде ар-иба.

Рақым тілей Алладан өлгендерге,

Сансыз бапқа кеп қалсақ, ол - қағида!

Әке емес пе тірлікте епті қылар,

Бір ауыз сөз: тектіден текті туар!

Ясауидей келтірген ғұламаны,

ИбраҺим атаның шоқтығынан.

Сансыз бабтар жерленген көне шахар,

Алдымда әлі көп төбе-төбе сапар.

Алыстарға барамын сапар шегіп,

Бата сұрап кеп тұрмын, бер, ақсақал!

Дәурен АЙМАНБЕТОВ

Қатпар-қатпар төбемнен бұлт ұшқанда,Батпан-батпан кеудемді мұң қысқанда,Йассыға қашамын, ғұсылымды ап,Астанасы Тұранның - Түркістанға!Қыбыр-жыбыр тіршілік мезі еткенде,Күбір-күбір күншілдер сөзі өткенде,Түркістанды бетке алам, кесенеде-Табылар деп, мұң шағар қажет пенде.Төбе-төбе естумен сөзін келе,Көре-көре тарихи көзін көне,Жырлағаным неше рет есімде емес,Кеудедегі рухтық сезімге ере.Түмен-түмен сарбазы "Аруақтаған",Кілең күрең аттыға жау батпаған,Батырлары келеді көз алдыма,Сан ұрыстан оралған әр уақта аман.Қарай-қарай соңына әскерлер мың,Талай-талай хан өткен қастерлі ел бұл.Есімімен ханының жауға шапқан,Естіледі қиқуы басшы ерлердің.Жырлап-жырлап жіберсе шайырлары,Шыңдап-шыңдап салғанда, айылдары -Ат үстінен табылған найзалы ердің,Елестейді сұлбасы - дайын бәрі.Аз болғандай қан құмар…

Орынбор, Ташкент, Үрімші, Омбы арасын,Түгел жиған бауырына, Ордабасым,Басын қостың үш жүздің сын шақтарда,Елді жаудан қалам деп қорғап асыл.Белес-белес адырлы жатқан белің,Қойның қатпар сыр тұнған ақпар дедім.Нешеме атты өзіңнен жауға ұмтылды,Апай төсті арқырай ақтангерің.Бас қаруы - татулық не десек те ел,Күдер үзгін бірліксіз келешектен!Алақандар жұмыла жұдырық боп,Осында ұлы үш жүздің кеңесі өткен.Көздің жасын тарам да тарам қылып,Не нəубетті көрмеді ғалам тұнық.Қойдан момын біздер-ау осы əлемде,Тисе егер де қасқырдай салар қырып.Көз жасына шомыла шешелердің,Қайғысына қанықсың кешегі елдің!Зары жатыр көгіңде ғасырлардың,Қаны жатыр бойыңда нешеме ердің.Кіші жүзім найзасын батыра кеп,Орта жүзім қандарын сапыра кеп..."Бірлік барда - тірлік бар" деген ел ғой, Ұлы жүзім жатты сан батыр əкеп…

Қылыш шаппас, оқ өткізбес сүйегі,

Өткен екен бір мұсылман киелі.

"Аңыз адам" дейді оқыған үлкендер,

Мойындаған тек Жаратқан иені.

Қарт Қаратау әулиелерге кенде ме,

Қара екен деп қарабайыр жер деме!

Бір кездері мұнда Үкаша сахаба,

Күн кешіпті, ұқсамайтын пендеге.

Деректерге сүйенетін болсаңыз,

Ер Тұранда жатыр сансыз қанша аңыз.

Үкаша ата мазарына соғыңыз,

Түркістанға қонақ бола қалсаңыз.

Жақсы істердің боларындай дауы мол,

Жақсылардың келмейді ме жауы мол.

Ерек жандар сынға төзім келе ме,

Сүріпті өмір ауыр ол.

Жақсылық пен қу жамандық аразда,

Ұрын келіп пышақ ұрар жан аз ба?

Қылыш шаппас әулиенің бір күні,

Басын апты таңертеңгі намазда.

Білмеймін ғой, оқиға бұл болған ба,

Ертегіге ұқсап кетсе таң қалма.

Сүргендігі Үкашаның - ақиқат,

Қалған жағы аян енді Аллаға.