Үкаша ата

Қылыш шаппас, оқ өткізбес сүйегі,

Өткен екен бір мұсылман киелі.

"Аңыз адам" дейді оқыған үлкендер,

Мойындаған тек Жаратқан иені.

Қарт Қаратау әулиелерге кенде ме,

Қара екен деп қарабайыр жер деме!

Бір кездері мұнда Үкаша сахаба,

Күн кешіпті, ұқсамайтын пендеге.

Деректерге сүйенетін болсаңыз,

Ер Тұранда жатыр сансыз қанша аңыз.

Үкаша ата мазарына соғыңыз,

Түркістанға қонақ бола қалсаңыз.

Жақсы істердің боларындай дауы мол,

Жақсылардың келмейді ме жауы мол.

Ерек жандар сынға төзім келе ме,

Сүріпті өмір ауыр ол.

Жақсылық пен қу жамандық аразда,

Ұрын келіп пышақ ұрар жан аз ба?

Қылыш шаппас әулиенің бір күні,

Басын апты таңертеңгі намазда.

Білмеймін ғой, оқиға бұл болған ба,

Ертегіге ұқсап кетсе таң қалма.

Сүргендігі Үкашаның - ақиқат,

Қалған жағы аян енді Аллаға.