Toraigyrov

Молдеке, сізге бір арыз,

Ораза деген не парыз?

Ауырмай астан қалғанда,

Өтейтінің қай қарыз?

Аш жүр деп алла аяса,

Жарылқар еді кедейді.

Көпке бірдей қараса,

Жақсы, жаман демейді.

Күнәдан адам қорықса,

Кісі ақысын жемейді.

Біреу жалшы, біреу бай,

Қай кезде, кім теңейді?

Сұлтанмахмұт Торайғыров

Қазаққа басшымыз дер шляпалар, Очки сап, портфель ұстап жүрген жандар. Істеген он тиындық еңбегі жоқ, Бос мылжың, даурықпада қанша мән бар? Өзі үшін бір қалаға барып келсе, Керек-жарақ нәрсесін алып келсе. Одан артық басшыны қазақ таппас, Шығынын он есе ғып салып келсе. Газет-журнал басшыны мадақтаса, Өтірік-ақ оған кір жолатпаса, Көрінген мінін-дағы бетке айта алмай, Аңшының итіндей боп алақтаса.

Сұлтанмахмұт Торайғыров

Күнбатысқа үңіліп,

Қол қусырып, бүгіліп.

Созғыла, сопы, денеңді

Бір тұрып, бір жығылып.

Аузыңды жылдам күбірлет,

Ұзаққа созып көбірек.

«Үлкен ғалым молда екен» —

Десін надан төңірек.

Сұлтанмахмұт Торайғыров

Туламашы, журегім,

Барасың тулап кіміңе?

Тар тағдырдың тасқыны

Су толтырған ініңе.

Дүниенің тұрмысынан өтіл жүрек,

Менен кетіп, азаптан құтыл жүрек.

Сұлтанмахмұт Торайғыров

«Кәпір» бар, «мұсылман» бар — барлығы адам.

Оларды алалайтын қандай надан!

Өнер, білім, әділет кім қолдаса,

Қай ұлт болсын — бәрі бір бауыр маған.

Сұлтанмахмұт Торайғыров