melissa_trap

Тақырыпқа қарап әңгіменің Абайдың ең танымал қара сөзі он жетінші қара сөз туралы болатынын ұққан шығарсыздар. Сабақта отырып сыныпта отырған барлығымыз жүректің барлығын басқаруға тиіс екеніне келіскендей болдық. Бірақ бір бала өзіне сөз берілгенде: "Әр адамның бұл өмірде биік арманы болу керек және сол арманның болуы сол адамды анықтайтын нәрсе. Ал менің арманым мемлекетіміздің тәуелсіз және бейбіт болып көк байрағымыздың желбіреуі. Сол арманға жету үшін мен кей кездерде жүректі тыңдамауға дайынмын. Менің бұл жасайтын тірлігім ақталады ма?"- деді. Ойланып мен де бұл сұраққа өз жауабымды іздей бастадым. Жүрек деген, негізі, өте нәзік қой. Өзім де оны бастан біліп аңғармай, қайталанбас қателік те жасап қойдым. Жүректі тыңдамай оған көп жағдайға немқұрайлы қарап, маған әділетсіздікке бәріб…

Рухани азғындыққа ұшырап, көп нәрсеге немқұрайлықпен қарап жүргеніме бірталай уақыт болды. Жүрегімді қалай зең (плесень) басып кеткененін өзім де байқамай қалдым. Абай әлемі курсына барғаннан кейін тез-ақ ерекше мұғалімге тап болғанымды түсіндім және осы курстың маған қатты көмектесе алатынын ұқтым. Тек ақпарат алу үшін пайдалы емес, тағы ішкі дүниемде бірталай сезімдер тудырып өзіме, жаныма пайдалы болады деп ойлаймын. Осы курс арқылы менің өз басым Абай атамыздың ақыл - өнегесін екі жолда қолданбақ ойым бар. Біріншіден, соңғы кезде сабақ оқуға деген талпынысым азайып кеткен еді, ал Абай болса әрдайым адамзатты білім - ғылымға шақырған, сол Абай өсиеттерін өзімнің оқуға деген мотивациямды көтеруге қолданғым келеді. Екіншіден, Абай рухани азғындықты жек көріп, адамгершілікке, мейірімділік…