gulnar.abdi

Сіз қолындағы барын өзіне қажет болса да басқа адамның бақыты үшін, басқа адамның өмірі үшін пида еткен жандарды көрдіңіз бе? Ал жандары нәзік, өздері өте әлсіз адамдардың өте күшті дейтін жандардан да асып түсіп, үлкен, батыл қадамдарға тәуекел ете алатынын біліп педіңіз? Керемет деп айтылсын деген рияға тәуелді болмауға тырысып, жалған сезім мен жалған сенім жетегінде кетпей, қарапайым адам болып қалған осындай жандардың бірінің пидақорлық оқиғасын осыдан тоғыз жыл бұрын естіген едім. Ол кезде әлі жетінші сынып оқушысы болсам да, менің сол кездегі бала көңіліме бұл оқиға қатты әсер еткен болатын. Мектепте оқитын құрбымның анасын өте жақсы танитынбыз. Анасының есімі Әсел болатын. Өзінің қарапайымдылығы, ұялғанда бетінің ұшы қызғылт тартып қызаратындығы, орнында айтылатын қалжыңдары адамд…

Сағынып үйге барғанымда алыстан танып, сүрініп-қабынып алдымнан шығатын аяулы анашымның әжім түсе бастаған жүзіне, мейірімге толы көздеріне көзім түскен кезде, жұдырықтай жүрегім тулап, жанарымнан ыстық жас ыршып түседі. Әрқайсысымыздың көңілімізді тауып, қатемізді қашан да кешіретін, тамақ пен шайын асыға дайындап бәйек болатын анашымның пейілі не деген дархан. Бір нәрсеміз табылмай қалса, бар ісін тастай салып бірге іздей кетеді. Жан-жақтағы балаларының хабарын біле алмай қалса, күні-түні ойланып ұзақ мазасызданады. Үйге келгенде бойымыздағы өзгерісті дереу байқап қалып, қабағың ашылғанша жаны жай таппайтын анашымның қалай ғана шаршамайтынына кейде таң қаламын. Сәби кезімізде сүйкімді болсақ та, есейе келе еркелікпен, білместікпен анамызды ренжітіп те жатамыз. Осындай кездері анамның жү…