ardana

Біз бәріміз де Алланы мойындадық және де мойындаймыз. Оның бәрімізге парыз қылған амалдары мен сүннәттарын орындаймыз. Жұма сайын жұма намазға мешітке жиналып, жамағатпен намаз оқимыз. Бейсенбіде иіс шығарып, құдайыжолы, бейшенбілік жасаймыз. Басымызға қиындық іс түссе Алланы ауызға алып, кешірім мен жәрдем тілейміз. Бар жақсылық пен жамандықты алладан деп танып, шүкіршілік жасаймыз. Қолымыздан келгенше қайырымдылық жасауға тырысамыз. Хадистерді оқып, уағыз тыңдап, санамызды зерделеп, иманымызды күшейтіп, сабырымызды ұзақ ете гөр деп Жаратқаннан жәрдем тілейміз. Бір үлкен іс бастасақ құрбандық шалып, Аллаға шүкіршілік етеміз. Бәрі де жақсы ау...Алланың амалдары мен парыздарын орындап жатқанымыз шүкір ау...бірақ, біз бір нәрсеге шамамыз жетпейтін сияқты. Ол - кешірім жасау, кешіре білу. Қа…

Драматургия саласына мойын бұра бастадым....- Осы құтырған ит мені неше рет көрсе де, абалап үргенін қоймайды, әкеңнің – деді ауыл әкімі Манап. – Сәлембердік, жеңше. Амансыз ба?- Ә, әкім қайным екенсің ғой. Амансың ба шырағым? Енді ол ит болған соң үреді дә. Анда-санда сүйек тастап тұрсаң ұмытпас еді ғой, - деп кеңкілдеп күледі.- Әй, осы жеңешемнің әзілі де жарасымды ғой, өзіне, - дейді әкім.- Қой, мен шәй қояйын, - деп әйел орнынан тұра бастайды.- Жо-жоқ, жеңеше. Мен асығыспын. Бұйыртқан шәй болса, кейін көре жатармыз. Мен әлгі...(күмілжиді).- Иә, аманшылық па? – дейді әйел бір нәрседен секем алғандай.- Аманшылық қой, әлгі...аманшылық болғанда да не ғой, әлгі...- Не болды? Айтсаңшы енді, адамның жүрегін ауыртпай?- Сіз тек уайымдамаңыз. Әлі белгісіз ғой...әлгі...- Әй, шырағым, «әкесі өлге…