Астанада қазақша қақпайтын балалар өсіп келеді
Жеделсатыда болған жағдайдан кейінгі жедел ойӨте бір жайсыз, тіпті, қорқынышты көрініске куә болдым. Жағдай мұндай мүшкіл деп ойламағанмын. Өзім тұратын үйдің лифтіне менімен жарыса екі бала мінді. Түрлері қазақ болғанда да, қап-қазақ енді. 7-8 оқитын балалар-ау. Кіре, төртінші қабатты басты.- Сегізді баса қойшы, - дедім. Қолым бос емес еді. Екеуі алақ-жұлақ етіп бір-біріне қарады. - Се-гіз, - деп нақтылап қайталадым. Біреуі жетіні басты. Түсінбей тұрғанын енді ұқтым.- Ол жеті, маған сегіз керек. Саусағымен сандардың үстін тағы бір айналып шықты. - Сен орыссың ба? - дедім орысшалап. Шын сұрадым. Кәріс болуы да мүмкін ғой.- Нет. - Атың кім?- Мирас.- Мен Сережа әлде Саша деп ойладым, - дедім. Жас бала ғой, неге айтып тұрғанымды ұқпады, білемін. Лифт олардың қабатына жетті де, екеуі құтылған…


