Ваш Батыр)

давненько я не писала тут... но как то все так сложилось, захотелось высказаться и поделиться...
Для меня уход Батырхана Камаловича стал свое рода лакмусом человечности и наличия души в людях....
Во взгляде его я видела степь бескрайнюю, голос был подобен легкому ветру гуляющему по поверхности озер и плавно летящий в ту же родную степь.........с душою пел.....
навеяло.....
Батыр
Асқар тауға шапқан тұлпарым
көктен ләзат алған қыраным
батырлығың жер жарар
жүрегіңнің мейрімдігі нұр шашар
елеңдеймін өзіңе көңілімді босатып
болармекен өмірде өзиңдей батыл Батырым
жүзіңнен көрем кең даламның елесін
көкке жалғас болам деген тауымді
көлімнің мөлдір жастай жарқыраган тереңін
өзіңсіз қайдан табам асылым…..