Тікелей эфир

Алматы-Дели-Гоа

Соңғы кезде еліміздің талай туристерінен “Үндістанға барып келдім” дегенді жиі естуге болады. Әсіресе Гоаға. Твиттер, Вконтакте мен Ювиженде бұл арал кәдімгі трендке айналды, біреулер ол жақта клип те түсіріп үлгеріпті. Ал мен үшін Гоа - қыстан тынығып, күнге жылыну амалы еді. Алайда қателестім. Үндістан - өзіндік ерекшеліктері мен сырлары мол таңғаларлық ел болып шықты. Бұл жайында кейін айта жатармын. Әзірге дайындық кезеңі жайында айтып берсем.

Билет алып, виза жасап жүргенше, Индостан.ру атты сайтқа кіріп, форумдарын оқуға уақыт болған жоқ. Алайда 3-курста оқыған М.Әуезовтың “Үндістан туралы очерктеріндегі” мәліметтер ескірген болар деп, Рушдидың “Түн жарымның балалары” атты романын оқи бастадым. Уақыт зымырап өте шықты, қыс та басталып, жаңа жылдың алдында бәрін тастап, Делиге ұшып келдік. Гоаға жеткізетін ұшағымыз түстен кейін болу керек-тін, сол себепті аэропорттан шығып, қонақ үй іздеуге шықтық. Сыртта салқын, қараңғы. Көлік іздеп, бір топ таксист үндістерге тап болдық. Олар бізді қоршап алып, қайда баратынымызды сұрасты. Алайда ондайды күтпеген біз, олармен бірден түсінісіп алмадық. Әйтеуір бір ескі таксиге отырып, Мейн базарға аттандық. Бұл ауданда көптеген қонақүйлер бар екенін форумдардан оқыған болатынбыз. Сөйтіп, келе жатырмыз, таксистіміз үндемейді, ағылшын тілін не түсініп, не білгенін бізге түсіндіре алмай келеді. Көше қараңғы, шам жоқ, бағдаршам да жоқ. Жолдың бойында мопед, велосипедке мінген кісілер. Бәрі қызық киініп алған, көбісі ер адамдар. Кейбіреулері үстіне көрпе жамып алған, тоңған болар. Қайда бара жатырмыз, мына таксист неге үндемейді? Түсініксіз жағдайлар әбден қорқыта бастады. Сонымен, Мейн базарға жақындап қалдық, ол жақта у-шу, абыр-сабыр, құмырсқаның илеуіндей құжынаған адам. Шаң, лас. Бір киноға түсіп кеткен секілдіміз. Бірақ болливудтың емес, триллерге жақындау бір кинокартинаға. Форумда естіген Шива континенталь деген қонақүйге апаруды сұрадық. Мейн базарда болсаңыздар, бұл қонақүйге соқпауыңызды өтінемін. Түнімен бүкіл базардың у-шуын тыңдап шықтым, иттердің үргені, үнді музыкасының дыңғырлауы, айқай-шу таң атқанша мазамды алды, оған қоса, бөлмеде суық. Таңертең қонақүйден зытып шықтық та, Аграға апаратын пойызға билет алмақшы болдық. Бірақ мәдени-шоктың кесірі ме, әлде шала ұйқыдан ба, темір жол вокзалына бірден барып билет алудың орнына, такси ұстап, билет сататын агенствоға жүріп кеттік. Осы жолы таксиміз мәшине емес, жергілікті тук-тук (немесе моторикша) болды. Тук-туктың бағасы автомобильге қарағанда арзандау.

Делидегі таксистер мен туристерге арналған мекемелердің арасында байланыс бар екені түсінікті шығар, әр таксист клиентын өз танысына апарып, содан пайызын алады. Агенствода билет болмай шықты, такси ұстап, вокзалға келдік.

Нью Делидың темір жол вокзалын көру де бір шок болды. Бір жағынан ауа-райы да ондай әсер алуға бүкіл жағдай жасағандай: тұман, салқын. Шаң ба, әлде басқа бірдеңе ме, әйтеуір дұрыстап дем ала алмай келдім. Не болса да, осыған шыдау керек деп ұйғардым, кірдік, билет алу үшін кезекте 1 сағаттай отырдық. Жан-жағымызда үндістер, жапондықтар, еуропалықтар, Тибеттен келген монахтар. Билетіміз қалтада, ұшаққа дейін әлі бірнеше сағат бар, тамақ ішу керек. Бірақ қайда? Макдональдс пен Старбаксты сұрасақ, ешкім білмейді. Интернет жоқ, телефон байланысы ұстамайды. Тағы такси алдық, таксист бізді Cafecoffeeday-ге апарды, ішінде дұрыс тамақ болмаса да, әйтеуір нашар емес.

Осылайша Connaught Place-ті көруге мүмкіндік туды. Небір-небір дүкендер, біз іздеген Макдональдс (бірақ ішінде үлкен кезек, кісі тым көп болды, кірмедік), көшеде газет-журнал, кітап, ұсақ-түйек сатып жүрген адамдар. Күн жылынды. Үлкен паркты көріп, ішіне кіреміз деп шештік. Сөмкемде фотоаппарат бар екені есіме енді түсті. Алдында оны сөмкеден алып шығу деген бір экстрималды әрекет болатын, себебі екі қолымда үлкен сөмке, тар көшемен келе жатып, аман-есен қажет жеріме жетіп алайын деген ой ғана мазалады, ал фото жасауға еш мүмкіндік болған жоқ. Бірақ Мейн базар немесе вокзал жақта фото жасасам, керемет кадрлар шығатынына сенімдімін, ондағы “пейзаждарды” өмірімде көрген емеспін. Мысалы, елдің киіп жүрген киімі біздің 20 жыл бұрын киіп жүрген арзан қытай текстилі. 1 шаршы метрде қайыршы, саудагер, велорикша, жалаң аяқ балалар, жол сілтеушілер мен неше түрлі иттерді елестетіп, эмоциялардың түрлілігін сезіп көріңіз. Соған небір иістерді қосып жіберіңіз. Фантазияңыз күшті болса, 1 секунд Мейн базарда болдым деп есептеңіз. Ал паркте бәрі жайбарақат жүр, студент, жастар, үлкен кісілер. Мыналардың жұмысы қайда, аптаның ортасында күндіз неге паркте қыдырып жүр?

Сонымен, уақыт келді, тағы такси ұстап, аэропортқа аттандық. Таксист бізді туристерге арналған дүкендерге апармақшы болған, біз жоқ, қажет емес деп айттық. Жол бойы кімбіз, қайдан келе жатырмыз, қайда барамыз деумен болдық. Үш қызым бар деді, өзі өмірінде ұшаққа мініп көрмегенін тағы айтты. Жеткен кезде алдында келіскен соманы көтермекші болды, бірақ келісімді бұзғызбадық.

Аэропортта біраз жүріп, Гоаға апаратын ұшағымызға отырдық. SpiceJet бізді 2 сағаттың ішінде Гоаға аман-есен жеткізді. Борттағы жолаушыларға олар тамақ бермейді екен, бірақ жеңіл тамақты борт-қызметкерлерінен сатып алуға болады. Айтпақшы, ұшақта Джастин Биберге ұқсас 15-16 жасар ұлдарды көрдік, сәнденген түрлері поп-жұлдыздан аумай қалған, қастарында өздерімен жасты қыздар да бар. Олар да еуропалық стильде киінген, бәрі ағылшын тілінде сөйлейді. Сөмке-белбеулері Louis Vuitton, Hermes. Бір сөзбен айтқанда, Әуезовтың “контраст елін” осылардан көрдім, алдындағылардың көбісі алақ-жұлақ, кедей-кепшік болып көрінді.

Ұшақтан шығып, ауа-райының өзгешелігі бірден сезілді: қапырық, ылғалды ауа. Бірақ қараңғы болғасын, табиғатын бағалай алмадық. Аэропорттан шығар кезде, туристердің ешқайсысы да біздің жаққа (Морджим) бармайтын болып шықты. Өзіміз такси ұстамақшы болдық, бағасына біраз саудаласып, әйтеуір жолға шықтық. Тағы да қараңғы, бағдаршам жоқ, мәшинемен зытып келеміз, алдымызда анда-санда басқа таксилер келе жатады, бұрылыста олармен соқтығыспау үшін жүргізушілер бір-біріне белгі беріп отырады. Сонда да қорқынышты, айдалада жол апатына түскің келмейді. Бір көпірден өтіп, Морджимге де жеттік. Мына жақта мопедке мінген еуропалық қыздар мен жігіттерге тап болдық, орысша сөйлейтіндердің дауысы шықты, орыс тілінде жазылған хабарламалар да көріне бастады. Қонатын жерді таба алмай, біраз айналдық. Өзіміз де, таксист те шаршап кетті. Жаңа жылдың алдында бүкіл гестхаустар толып тұр, орын жоқ, әрі басқа мезгілге қарағанда бағаларын шарықтатып жіберген. Бақытымызға орай, бунгала десем, бунгала емес, бөлме де емес, әйтеуір кішкентай бөлек үйшіктерді жалға беретін отбасына тап болдық. Қараңғыда қайда келгеніміз түсініксіз, әйтеуір, ұйықтауға болатындай жағдайлары бар орын, күн деген жылы, теңіздің алай-дүлей дауысы естіліп тұр, жағажайға жақын орналасқан екенбіз. Ертең қызықты күн.

Жалғасы бар.

Келесі бөлімдерде: Гоа (Морджим), Агра (Тәж Махал мен т.б.).

Әлия Сембай

Алия Arsik
27 қазан 2012, 15:23
1573

Загрузка...
Loading...

Пікірлер

шынымен де экстрималды басталыпты:) алайда ертең еске алатындай нәрселер де болу керек қой өмірде) таксилетіп көп жүріпсіздер, бағасы қандай екен? еуропада такси "роскошь" қой))
Arsik
0
0
орташа есеппен тук-тук Делиде 50 рупий (150теңге) тұрды, такси қымбат, себебі жанармай бізге қарағанда қымбат - қала үлкен, 1000 теңгедей болатын сияқты, содан бәрі кішкентай мәшинелермен жүреді, біздегі камри, х5 мәшинелер аз, оның өзін байлар ғана мініп жүр). сол себепті біз метроға мінетін болдық, қайтарда. Оны міндетті түрде жазамын келесі посттарда :)
Оқып отырып, уайымдап кеттім ғой. Таксистермен саудаласу қиын болған жоқ па? :) Әйтеуір жақсы демалған боларсыңдар. Неге алдын ала бәрін ойластырмадыңдар? Әлде солай тиімдірек пе? Өзім бір жаққа барар кезде кем дегенде қонақ үйімде, оған баратын көлікті сайлап қоюға тырысамын.
Асхат ағай да біздің "Екпінге" келді-ау:) пікіріңізді көріп, қуанып қалдым:) жиі келіп тұрыңыз)
Arsik
0
0
қатты қиын емес, өзім саудаласқан жоқпын бірақ)) бір жағынан уақыт аз болды, бір жағынан соны дұрыстап ойластырмағандықтан ғой деймін. Бірақ байқағаным, бәрін алдын ала ойластырылған демалыс үйтіп есте сақтайлмайды және қатты ұнамайды екен))
иә, ол да рас болар. Әдетте басқа жаққа барар болсам, ең бастысы тоқтайтын жерімнің өзіме жайлы болуына баса мән беремін де, қалғанын саяхаттың еркіне жіберемін. Жазбаңның жалғасын күтемін. Өте әсерлі басталған екен.

@kerbez_ үнемі жазғандарыңды қарап жүремін ғой. :) Өткенде Олжастың суретін көріп қуандым. Бірақ соңғы жағында шағын видео-интервью болатын шығар деп ойлап едім. Мультимедиалық журналға айналарсыңдар, әлі-ақ!!!
иә, рахмет, ол ойымызда бар)
Arsik
0
0
Асхат аға, қазір техникалық жағынан қиналып тұрмыз, алдағы уақытта жасауға тырысамыз).
біз таксимен бардық Аграға, светофор жоқ көшелерде бипілдеумен ғана жүрген машинадан бір кезде басың айналады екен:))) Сосын таксистіміз панджаби музыканы қойып қойды. Басында қатта ұнады бізге, бірақ неше күн тіпті апта бойы сол бір таксимен жүргесін уже үшінші күні әлгі музыкаға уже құсқымыз келген еді:))))) Үнді подругам бәрін ойластырып қойғасын, бізге енді оңай болды шыны керек. Бір таксиді алдық, әлгі таксистке күніне жүз рупий ма сондай төледік, сосын жүрген километражына қарай төлеп жүрдік,әйтеуір Жайпур, Жодпурға да сол таксимен барғасын, шамамен екі жүз доллардан сәл көп қана төледік қой деймін. Есімде қалмапты бірақ әйтеуір көп емес.
Arsik
0
0
Жайпурға жапондықтар көп барады ғой деймін)) біз ол жақта болған жоқпыз әлі. Негізі Аграға барғанда, күн шықпай, салқын болды, сол да әсер етті ғой деймін саяхатқа)). Аграда сосын темір жол вокзалына келіп, тағы бір ужасты көрдім, айтпай-ақ қояйын не екенін)))
Zere
1
0
Мдаа, экстрим деп осыны айт ))) Шынымен көпке дейін есте қалады ғой енді. )
Arsik
0
0
экстрималды болғанда өзім тым нервныймын ба, әлде қорқақпын ба, білмеймін)) өткен аптада Мақатаев-Пушкинде болдым, бізде де Мейн базар секілді аудандар бар екен ғой :(
Zere
0
0
Ее, Көк базардың айналасы "Астарлы ақиқат" қой ))
Сіздер үшін қаралай шаршап кеттім ғой?:)) Келесі жазбаны асыға күтемін. Әйтпесе...
Ухты! Экстрим саяхат деп осыны айт ))) Ещқашан алдын-ала брондамай тұрып саяхат жасап көрмеппін, қатырасыңдар ))) Жалғасын күтемін )
Arsik
0
0
о жақта қонақ үй көп екенін біліп, орын бола ма, жоқ па деп уайымдамадық, сол қонақүйлердің нашар екенін қайдан білеміз)). чета бәрін қорқытып жібердім ғой деймін осы постпен))
жалғасын күтеміз)))) да жууу... енд еуроп болмаған соң... қиындау...
ia shynaiy jetkizgenin sonshalykty, okyp otyrganda ozin birge jurgendei bolasyn
Өйткенде келгеніңізде айтып бергенде бір басқа еді, оқып сол Үндістанда өзім жүргендей болып кеттім ғой. Жалғасын тезірек күтеміз :))

Пікір қалдырыңыз

Спасибо за открытие блога в Yvision.kz! Чтобы убедиться в отсутствии спама, все комментарии новых пользователей проходят премодерацию. Соблюдение правил нашей блог-платформы ускорит ваш переход в категорию надежных пользователей, не нуждающихся в премодерации. Обязательно прочтите наши правила по указанной ссылке: Правила

Сондай-ақ Ctrl+Enter басуға болады

Танымал жазбалар

Школа High Tech High – дети здесь самостоятельны так же, как и профессионалы в офисах

Школа High Tech High – дети здесь самостоятельны так же, как и профессионалы в офисах

Известный казахстанский бизнесмен становится первопроходцем и создает школу, о которой можно только мечтать. То, что мы, как взрослые, делаем в бизнесе, дети будут делать в этой школе.
Zhumanova
24 апр. 2017 / 16:29
  • 22032
  • 5
Кому в Казахстане жить хорошо? Почему мы остаёмся в топ-5 стран мира по числу самоубийств

Кому в Казахстане жить хорошо? Почему мы остаёмся в топ-5 стран мира по числу самоубийств

Всё ли так хорошо у жителей Казахстана? Почему-то наша страна сохраняет твёрдые позиции в первых строчках мировых рейтингов по числу самоубийств.
openqazaqstan
24 апр. 2017 / 16:54
  • 4385
  • 20
«Казпочта» отжигает. Редкий шанс вспомнить агрессивные советские очереди

«Казпочта» отжигает. Редкий шанс вспомнить агрессивные советские очереди

Люди старшего и среднего поколений помнят шумные, недобрые, грубо ругающиеся очереди советских лет. Увидеть, как это было, можно теперь разве что в каком-нибудь фильме. Хотя не только.
openqazaqstan
26 апр. 2017 / 16:14
  • 3058
  • 33
Любовница. «Мне часто доставались мужчины, поломанные браком»

Любовница. «Мне часто доставались мужчины, поломанные браком»

Мне часто доставались мужчины, поломанные браком. Таких почти сразу видно – у них маска состоявшегося мужчины по швам трещит. И каждый из них реагирует по-своему. Поясню на паре примеров.
Jamiklisa
28 апр. 2017 / 14:21
Президент велел делиться. Почему бы казахстанским миллиардерам не послушаться?

Президент велел делиться. Почему бы казахстанским миллиардерам не послушаться?

Президент Назарбаев призвал крупных бизнесменов делиться с народом, следуя примеру своих коллег из развитых стран. В Казахстане, действительно, сегодня много богатых людей.
openqazaqstan
27 апр. 2017 / 14:09
  • 2607
  • 29
Юный алматинец покорил Первый канал на шоу Максима Галкина

Юный алматинец покорил Первый канал на шоу Максима Галкина

Житель Алматы по имени Марк Усачев недавно оказался на телепрограмме "Лучше всех", с успехом идущей на Первом канале России. 9-летний алматинец покорил публику своими недюжинными знаниями.
Seattle
24 апр. 2017 / 16:59
  • 2729
  • 2
Карсакпай — посёлок-музей казахстанской металлургии

Карсакпай — посёлок-музей казахстанской металлургии

Хоть здесь крайне редко бывают СМИ, посёлок Карсакпай очень интересен. Основанный англичанами, он был первенцем медеплавильной промышленности в СССР. С 70-х годов из труб завода-пионера дым не идёт...
theYakov
29 апр. 2017 / 8:14
  • 2619
  • 3
Преподаватели и ЭКСПО: «Пока газеты пишут одно, нас заставляют покупать билеты на выставку»

Преподаватели и ЭКСПО: «Пока газеты пишут одно, нас заставляют покупать билеты на выставку»

Чтобы вы знали, чем занимаются в сфере образования - педагоги являются основой массовок. Какое отношение к учителям со стороны государства, такого же уровня и качество образования.
SaukovV
26 апр. 2017 / 16:05
  • 2530
  • 16
Как стать караоке-шлюхой в Корее? Твои обязанности – развлекать гостя, вот и всё

Как стать караоке-шлюхой в Корее? Твои обязанности – развлекать гостя, вот и всё

Я думаю, многие видели различные объявления в интернете о наборе девушек в караоке-клубы в Южную Корею. Садитесь поудобнее, я вам сейчас расскажу что это за шняга.
savira6
28 апр. 2017 / 17:02
  • 2593
  • 21