Daiana Kamzaeva

Сергектік пен шабытқа толы көктемнің алғашқы айының сегізінші жұлдызында келетін,барлық нәзік жандарды ардақтап,құрметтейтін,нәзіктік пен сезімге толы керемет күнде келіп жетті. Табиғаттың жаңаруы мен нәзік жандылар мерекесінің қатар келуінде бір заңдылық бар сияқты.Оған қоса, байыпты да байсалды ер жігіт атаулылардың барлығы жылы шуақ шашатын күн нұрларына айналған күнді өз басым асыға күтемін.Бұл керемет,жайма-шуақ күн-“Халықаралық әйелдер мерекесі!” деп аталады.Мерекенің пайда болу тарихына үңілсек: ең алғаш Нью-Йоркте әйелдер өз құқығы үшін күресу жолында тарих сахнасына шығады.Мүмкін,біз бүгінгі күні сол ержүрек,қайсар әйелдердің батырлығының арқасында тең құқыққа ие шығармыз.Неде болса отбасы үшін ішкен асын жерге қоятын,өз жағдайын ойлаудан бұрын басқаны ойлайтын, бір қолымен бесік…

Бала күнімде достарыммен далада ойнап жүріп аспаннан ұшақ дауысын естісек: Самолёт, самолёт, бізді өзіңмен Алматыға ала кет! - деп айқайлап, гүрілдеген дауысы әуе кеңістігін жаңғырта самғап бара жатқан ұшақтың,бет алған бағытына қарай шабуылдаса жүгіретінбіз. Ұшақ көзімізден тасаланып,көкжиекке сіңіп кеткенше біз темір қанат әуә көлігіне арнаған тақпағымызды жарыса айтып,құлдыраңдап жүгіріп бара жататынбыз. Көк жүзінде құстай қалықтамақ тұрмақ,ұшақтың бет келбетін жақыннан көрмеген біз секілді ауыл балаларына ұшақпен аспанда саяхаттап,заң биіктен төменді тамашалау ол кезде шынында да орындалмас арман еді.Ол кезде біз арманшыл едік және армандарымыз биік,асқақ ,әрі сәл сиқырлы болатын.Бірнеше жыл бұрын бастауыш сыныпта оқып жүргенімде ұстазым біздің сыныпқа “Кім болам?” деген тақырыпта шығ…