Халайық, асығамыз!
«Мәдениет» телеарнасында кастинг!http://kaztrk.kz/kaz/news/portal/Madeniet_telearnasinda_kasting_id1378356142.html#go
Пайдаланушы әзірге өзі туралы ештеңе жазбаған.
рейтинг
100
жазбалар
6
пікірлер
0
тіркелуші
0
жазылу
1
рейтинг
100
жазбалар
6
пікірлер
0
тіркелуші
0
жазылу
1
«Мәдениет» телеарнасында кастинг!http://kaztrk.kz/kaz/news/portal/Madeniet_telearnasinda_kasting_id1378356142.html#go
Сізге ұқсайтын адамды іздей берем. Мен үшін жігіттің сұлтаны дәл сіздей болуы керек сияқты. Ақылына көркі сай, бірнеше өнердің жетегінен ұстаған дарын иесі, мен идеалға балайтын адам- Нұрлан Әлімжан. Көкше өңірінің тумасы, Алматыға арман қуып барған. Алла қолдап, жолы болды, ризамын. Бір топырақтан шыққасын ба, аға, сізді қатты жақсы көрем! Сіздің сөз саптауыңыз, өзіңізді ұстағаныңыз, ақылыңыз басқа адамда жоқ, мүлдем жоқ. сіз ерекше, дарасыз. Актерлік, ақындық, әншілік, Құдай-ау, осыншама өнер бір адамның бойында қалай тоғысқан. Сіз жайлы бағдарламаларды көріп, әніңізді тыңдасам бір серпіліп, бақытты болып қалам, аға, білесіз бе?!)) Болашақта өзіммен болатын адамның бойынан сіздің дәл сіздің бойыңызда бар қасиеттерді көргім келеді. Жеңгеміз, бақытты біздің, Аллаға шүкір. Әр қазақтың азам…
Тағы түсіме кірдің.. Өмірде тылсым күштің барына, аруақтардың қолдайтынына сенем. Өйткені сен барсың ол жақта. Жоғарыдан бақылап, қарап, желеб-жебеп жүргеніңе де сенем. Сен кеткелі 5 жылдан артық уақыт өтті. Бәрі кеше ғана болған сияқты. Өзіңмен өткізген бақытты балалық шағымды жиі аңсайтын болдым. Көкіректе түйір болып қатқан бір өксік, өкініш әлі де бар. 5 жылдың ішінде біраз бой түзеп ер жеттім, қазір көрсең қызыңа риза болар едің. Кейде қиналған шағымда, ешкімнен қамқор таппағанда өзіңді қатттттыы сағынып кетем,әже! Әке-шешем бір төбе, бірақ сенің орның бөлек еді, әлі де солай. Түйсігімнен жібек жіптерін өрген апаекем. Орның толмай жүр, енді қайттім. Қуанышымды, жетістіктерімді өзіңмен бөліскім келеді. Қол жетімді заманда бір жүзіңді көру арманға айналды. Аллаға шүкір, жағдайым жаман…
Адамдарды күйкі тірлік әуреге тым қатты салып жіберді ғой деймін осы. Селкілдеп, тырмысып, тартысып үнемі асығады да жүреді. Ал уақыт деген зымырайды кеп... Ой елегінен өткізсем кеше ғана мектеп табалдырығын аттап жатыр едім, содан соң соңғы қоңырау, универ, оқу, жұмыс, жұмыс, жұмыс болайын деп тұр шамасы. Дүние жинаудан шаршамаппыз, бір жыртығыңды жамайын десең екіншісі мен мұндалайды.Жастардың да жағдайы мәз емес, ақша мен трайбализм жаулаған бір кем дүние әйтеуір. Күйбең тірліктің қамымен жүріп жұрт өмірінің қалай өткенін де сезбей қалады... Өмірдің жақсаруына не істеу керек? Осылай күн кешудің себебі не, әсіресе қазақтардың. Бұған кім кінәлі? Қайың ба... әлде мемлекет пе? Таңдау өздеріңізде.