Қазақ болу да өнерге айналды.
"Мен қазақпын" - қандай керемет сөз тіркесі. Бұл сөдерде терең мағына жатыр. Кей кезде біз осыны ұмытып та кетеміз. Өзінің ұлтымен, өзінің туған жерімен мақтану нағыз патриоттық сезімнің көрінісі емес пе? Сонда қазір "қазақ болу" - деген не? Баяғы заман қазақтары туралы тарихи кітап беттерінен оқып-көріп жүрміз. Сол кездегі ата бабаларымыздың бейнесі анық елестетіледі. Ерлерге келсек үстінде ұзын шапаны басында бөрігі, аяғында саптама етігі, қолында қамшы ал астында жүйрік жирен серігі көзге суреттелледі. Ал нәзік жанды қазақтарға келетін болсақ, ұзын қардай ақ көйлегі, керемет оюлармен безендірілген салтанатты қамзолы, беліне дейін өрілген қара шашы. Иә, шіркін осы бейне бір ертегідей тарихта қалып отыр. Енді уақыт өте келе, киелі қазақ жерінде басында Ресей империясының, содан Большевик…