Тау-самал очерктері
Сол бір жылдар...Көңілде қаяу, жаныңда мұн жоқ кездер...Тау-самалды мен осылай еске аламын.Кішкене мұңды,сарғайған сағынышпен. Бірақ, қуанышқа толы, бақытты күндер жайында.Бұл Алматы тауларының бөктерінде орналасқан, таң ғажайып, жүрегіне ерекше жылу беретін мекен туралы. Неге сағанышпен?! Өйткені, бұл жерге бармағалы, сол жердегі достарымды көрмегелі үш өтті. Тау-самал лагерінде мен жазда, сегіз жыл қатарынан демалдым. Бар жоғы он төрт күнге келсек те, бәріміз бір отбасындай тату-тәтті өмір сүрдік. Бұл мекенге келгенде автобустан түсе сала осы жердің ауасы өкпенді кесіп, ауыртып жібереді, басында қиындықпен дем аласың. Ол тау-самалдың ауасы таза екенін байқатады. Біз қаланың ластанған ауасына үйреніп алған соң, таза ауа жұтқанда өкпемізге ауыр тиеді. Тау-самалдың қақпасынан кіре бергенде…