Fariza-za

Бүгін мен əдеттегідей тамаша көңіл-күймен серуендеуге шыққан болатынмын. Бірақ көңілім көше бойындағы қоныстарды көргенде су сепкендей басылды. Мұндай көріністі Қазақстанның мен болған қалаларында көп кездеседі. Неге?  Осы сауалға бүгін терең ойландым. Қабылданған заң да, оны қадағалайтын органдар да бар елімізде. Бірнеше рет оны жүзеге асырылып жатқанының куәсі де болдым. Бірақ ең басты түпкі себеп біздің елде көше мәдениеті жоқ сияқты. Көпке топырақ шашқым  келмейді арамызда үлгі болатын жандар бар. Бірақ өзі қолданған дүниені тиісті орынға тастауға ерініп, мəдинетсіз жан екенін көрсеткенді дұрыс санайтындардың санының артып жатқаны өкінішті.

Сәлеметсіздер ме? Есімім Емберген Фариза 1997 жылы шырайлы Шымкент қаласында туылғанмын. Жаны жаңалыққа құмар, бір орында тұра алмайтын, қозғалысты жаны сүйетін, оптимистпін. Бұл блокты бастаған себебім: бала күнгі арманым, журналист болуға деген ынтам. Тағдыр жолы мені бастауыш сынып мұғалімі мамандығына алып келгенімен, мен жүрегім қалаған мамандықты ұмыт қалдыра алмадым. Яғни, мен қолымнан келгенше мақалалар жазып отырамын. Негізгі жазатын мақалаларым студенттік өмір ондағы қызықты және қиын күндер, өзім кездестіретін белестер мен оларды бағындыру жолдары деген сынды тақырыптар болмақ. Бүгін жай кіріспе ретінде айтқым келгені, мен Оңтүстіктен 《Қазақстан 2050-жастар индустрияға》немесе 《Серпін - 2050》 бағдарламасы бойынша Шығыс Қазақстанға оқу мүмкіндігін алған студенттің бірімін. Жаңа ж…