Көне Сарайшық құрып барады.

Былтыр көптен бері армандап жүрген көне Сарайшықты көрдім. Бірақ қуанып юарған жерімнен, өкініп қайттым. Өткені көне қалашықтың қазіргі жағдайы мәз емес. Қазақ археологиясының атасы Әлкей Марғұлан 1950 жылы өзінің қазба жұмыстарын жүргізген. Мынау сол кезде түсірілген сурет.

Кезінде осы Орал өзенінің жағасында гүлденген, өз заманының заманауи қалашығы атанған Сарайшық осы өзен ағысымен құрдымға кетіп барады. Бүгінде Әлкей Марғұлан тапқан көне Сарайшықтың 30 пайызы ғана қалып отыр.

Ал қазба жұмыстары жүргізілген орын қоршаулы тұрғанымен, жергілікті жастардың табыс көзіне айналды. Жергілікті балалар көне қалашықта әлі де табылып жатқан көне жәдігерлерді келген саяхатшыларға сатып жатыр.

Ал тарихи орынынң басты проблемасы, нәпақа тауып жүрген жастар емес, ағысы жойқын Орал өзені болып отыр. Судың ағысынан жаға бұзылып, жылына  көне қалашықтың 1-2 метр жері суға кетеді. Оның салдарын төменде көріңіз.

Көне қалашықтың аумағында көне бейіт бар көрінеді. Қалашықпен қоса, өзен жағасында адам сүйектері де шашылып жатыр. Жан  түршігерлік көрініс.

Көне Сарайшықтың бүгінгі жағдайы осындай. Жағада шашылған бас сүйектерден басқа, темір торы әрең тұрған, көне қалашықта айтарлықтай тамашалайтын ешнәрсе табылмады. Өкінішпен қайттым.