pheeria

Я скептичен по отношению к Европе как к континенту. Почему Европа - континент?

Но сейчас не об этом. Почему Россия в Европе? Почему россияне - европейцы?

Почему сдают квартиры европейцам? Кому интересно? Каким европейцам?

Может быть у нас много греков, киприотов, турков, испацев и португальцев и все они хотят снять квартиры сдаваемые только европейцам? Непонятно.

Ағылшынша мен французшаның арасындағы айырмашылықтар, меніңше, түрікше мен қазақшада да бар сияқты. Ағылшыншаны түрікшеге, ал французшаны қазақшаға теңдестіріп көрейік J Сөйлейтін адамдар саны бойынша ағылшынша/французша және түрікше/қазақша арақатынастары шамамен 5-ке жуық. Һәм ағылшыншада да, һәм түрікшеде француз тілінен еңген сөздер көп. Ағылшынша және түрікше, французша мен қазақшаға қарағанда оңайырақ. Сөздері де, дыбыстары да. Ағылшынша да, түрікше де өз тілдерін тарату үшін көбірек “еңбек” етті. Қазақтар мен француздар жаңа сөздерді шығаруға тапқыр. Түріктер болса бар күйінде ала береді. Ағылшындардың ондай мәселелері жоқ та. Қазақша мен французшада әлі мұрындық дыбыстар бар. Қалған екеуінде олар жоқ. Бір күні, адамдар түрікшені үлкен аймақпен қарым-қатынас тілі ретінде оқыса, қаз…

Маған жақында қонаққа поляктар келді. Қарапайым студенттер. Солармен бірге жасаған шағын интервьюді бөліскім келеді. p.s. Аударуға көмектескен досым Батырханға алғысымды білдіремін. p.p.s. түпнұсқасын мәтіннің астында ютубтан тамашалай аласыз. Олжас: Ал, қазір мен сендердің кім екендіктеріңді айтамын, содан соң сендерден біраз сұрақ сұраймын, ал жауап бергендеріңізде - сол адамға камераны бұр. Келістік пе? Кәміл: Келістік. Агата: Меніңше, біраз жарығы молдау жерге отырған дұрыс болар? Томаш: Мен болсам көзге түспей отыруды қалар едім. Олжас: Бастайық па? Кәміл: Біз баяғыдан бері бастап қойдық қой. Олжас: Ал онда... Сәлем! Менің атым Олжас. Өзім Қазақстаннан боламын. Және дәл қазір Польшадан келген поляктармен әңгімелесемін. Біз қазір Стамбулдың ең жоғарғы жеріндеміз. Ал бұл Агата. Мынау М…

Я этого никак не ожидал. Никогда не думал, что буду испытывать проблемы с русским языком. Русский по сей день остается языком, на котором я больше всего читаю. (Отчасти из-за неимения рядом литературы на казахском, ну и потому что на других языках сложнее, да и найти книги непросто) Однако, тенденции меняются.

В эту среду с удивлением обнаружил проблемы с русским разговорным. Затруднялся с выбором слов и то и дело пытались проскользить слова из других языков. Правду сказать, не практиковал устную речь в течении четырех месяцев, хоть, временами и читал на русском. Вот такие пироги.

И это самое безобидное из услышанного собственными ушами. После матча Нидерланды‒Германия. В публичном месте, в Кракове. И произнесено было отнюдь не шепотом. Да-да, быдла везде полно, но откуда у российского быдла столько денег, чтобы приезжать в Польшу? (Цены, кстати, даже в Кракове, в городе, не принимающем матчи, возросли) А может быть это офисные планктоны, которых на работе затыкают начальники? Да-да, конечно! Пары с детьми, пожилые люди ‒ еще куда ни шло. Вежливые. А вот молодежь, особенно выпившая! Не зря кстати, российские туристы считаются самыми отвратительными. Можете поспорить, ведь есть же британцы! Так ведь это россиян более привлекательными не делает. А марш-то! Вот скажите, зачем провоцировать людей? Затеять марш в центре столицы выкрикивая провокационные речевки, использ…

Бүгін матчты міндетті түрде қарауым керек. Поляктар орыстарға қатты ашу ‒ жанкүйерлері "орақ пен балға" символдарын әкеліп, әдейі жындарына тиюде. Айтатын болсақ, поляктар орыстарды жек көреді. Кеңес өкіметінің жасағандарын әлі естерінде сақтап жүр ‒ түрлі мұражайлар және ескерткіштер соған айқын дәлел. Ресейді сүйетін Қазақстаннан басқа мемлекет бар ма өзі?

п.с. Ресей мен Польшада болдым. Екі тілде өзімді түсіндіре алсам да, поляктардың маған қарым-қатынасы жақсырақ. Ресейліктер басқалардың орысша сөйлеуін міндет көреді. Поляктар болса жүректері ашылып, қатты риза болады. Өте жәрдемшіл халық.

Люди видят то, что хотят видеть. Толпа тупа. Несколько голосистых могут себя с успехом выдавать за толпу. Люди ленивы. Неимоверно. Я вроде ясно обозначил свою позицию. Я хочу чтобы казахи выучили родной язык. Чтобы чтили его. Мне плевать на то, знают ли они Шекспира, Агильери, Маркеса или других, если они при этом не знают наших авторов. Каждый должен знать сначала свою историю, свои традиции, свою культуре, и только потом ‒ другие. Но это ни разу не означает то, что у меня узкие, однобокие взгляды. Когда я говорил, что большинство русских авторов не знают, я именно это имел в виду. И нечего мне пихать всякие цитаты из "авторитетных" источников. Знаком со многими иностранцами. Спрашивал их. Слышали про Пушкина, (редко) читали Толстого, знают Достоевского и (иногда) Булгакова. Все. А Абая…

Здравствуйте! Сначала я напишу постскриптум, потому что это первое, что пришло мне в голову. Итак, я написал уж послесловие. О чем пост? Кому он предназначен? Он в первую очередь для казахов, для которых удобней русский язык. Не только для тех, кто не знает родного, но и для тех кто им, по какой‒либо причине, пренебрегает. Потому-то он, собственно, и написан по-русски, хоть я и противник русского языка в Казахстане. Когда-то давным-давно, когда я был еще маленьким, а деревья большими, у меня было детство. До четырех лет оно было полностью казахским, а после мы переехали в центр города. И я помню, как чувствовал себя чужим ‒ я никого в округе не понимал! Потом я кое-как адаптировался. Что помнят с детства? Мультфильмы, сказки? И почему-то мне трудно припомнить что-либо на казахском. Я не г…

Жақында Будапештте болдым. Түбі ғұндар болған мажарлар, әскери жетістіктерін ұмытпауда. Еуропаның ортасында тілдерін, ұлттық айырмашылықтарын сақтап қалған мажарларға мақтау тән. Бір төбенің үстінде садақшы көрдім. Айналасында кәдесый(жаңа ғана сөздіктен қарадым) сатушылары. Екі еуроға бес рет атқызады. Жалғыз-ақ қана. Бірақ сонда да, қатты қызықтырды.

Бізде де сондайды жасағанда ғой, шіркін! Киіз үйлерден алаң құрып, соларда кәдесыйларды сатып, ұлттық тағамдарды ұсынып, асық сияқты ойындар ойналса ғой!

Бәйгеалаңдар құрылып, бәйге, қыз қуу, көкпар, аударыспақ секілді ат спорты да қайта келсе! Қазіргі жаһандану заманында, менімше, тілімізді, салт‒дәстүрлерімізді сақтап қалсақ игі еді. Туристтерді қызықтыратын бірталай нәрсеміз бар емес пе?

Фейсбукта достарым тізіміне кішігірім шолу жасаған едім, арасында:
қазақтар, түріктер, ахыскалар, украиндықтар, португалдықтар, испандықтар, колумбиялықтар, поляктар және бірер аргентиналық, қырғыз, мексикандық, итальяндық, қытайлық, словак, зеландиялық, азери, татар, алман және орыс(!) бар екен. Иә, бір-ақ орыс. Оны да танымаймын, ғаламторда әзілімді ұнатып маған қосылды. Өміріме бір көз атқанда, тағы дәл сондай оқиға: бір-ақ орыс досым болған, лицейдегі сыныптасым Кирилл. Көбінесе, айналам кілең қазақтарға толы. Сонда мен неге қазақтармен маған жат тілде сөйлесейін?