Забур жыры #1

1 Мынадай адам шынымен бақытты:

Ол құдайсыздар кеңесіне бармайды,

Күнәкарлар жолымен де жүрмейді,

Мазақтаушылармен бірге отырмайды.

2 Қайта, ол Жаратқанның тәліміне қуанады,

Күні-түні сол туралы ойланады.

3 Ол су жағасындағы ағашқа ұқсайды:

Сол мерзімінде жемісін береді,

Жапырақтары кеуіп те сембейді,

Не істесе де, ол табысқа жетеді.

4 Ал құдайсыздарда солай болмайды,

Олар жел ұшырған қабыққа ұқсайды,

5 Құдай сотында ақтала алмайды,

Әділдер қауымында орны болмайды.

6 Әділдің қамын Жаратқан ойлайды,

Ал құдайсыздың ізі де қалмайды.