Спрячь стихи

Спрячь стихи.
Не думай об удаче.
Хоть немного поживи иначе.
Встретишь жизни ласковый оскал
И поймёшь — совсем не то искал.
Только бы подольше зацепиться,
Только б не забыть любимых лица,
Не понять, так хоть приблизить суть,
Прежде чем «забыться и уснуть».
Спрячь стихи.
Людей смешить не надо.
То, что для тебя одна отрада,
Для других не больше чем «стишок» —
Сладкий леденцовый петушок.
Не в чести поэты и паяцы…
Только вновь невидимые пальцы
Тронут нити, где висит душа.
И она от счастья затрепещет,
И смешно заговорит о вечном,
Это «нечто» выразить спеша…

***

Өлеңдеріңді жасырғын,

Сәттілік жайлы ойға алма.

Тым құрыса сәл басқаша өмір сүрші, асылым.

Өмір саған азу тісін ақситар,

Бірден түспес алшысынан асығың.

Түсінерсің сонда сен іздегенің ол емес,

Ал босаңсу, сірә, саған жол емес.

Сүйікті жандарды шығарма есіңнен,

Көз алдыңда тұрсын мәңгі ол елес.

Тым құрыса түсіне алмай мәніне,

Талықсып, қалғып кеткенше

Жақындай түс әлі де.

Өлеңіңді жасырғын,

Күлкісіне қалмау үшін тасырдың,

Сол шумақтар қуаныш сыйлар, ақылдым.

Басқаларға өлеңсымақ бәйіті тектес пақырдың,

Тәтті мұздан жасалған әтеш тектес сөгеді.

Ақындарды және паяцтарды*

Тек тағы да көрінбейтін саусақтар

Жан дүниеңнің нәзік қылын тербейді.

Бақытты шақты еске салар, аңсатар,

Мәңгілік жайлы сөз қозғап бір сәт тамсантар.

Сөз қозғайды келесі,

Осы бір «әлдене» біздерді демеумен келеді.

ОЛЬГА ГРИГОРЬЕВА

Қазақ тіліне аударған: Сүлеймен Баязитов