По поводу юбилеев

Ах, какая суета-маята.

Всё не верится, что жизнь — прожита.
Только мечешься, как в клеточке — рысь.
Все надеешься постичь суть и смысл.
Где они, кому ты жизнь отдавал?
Не дождёшься благодарных похвал.
Где они, твои благие дела?
Речка времени песком занесла.
Всё надеешься, что встретишь любовь,
Но к иному свою душу готовь:
Чтоб сквозь эту суету-маяту
Молча встретить роковую черту.
А итоги подведут без тебя,
Позабыв — иль горячо возлюбя.
А сейчас — не надо, не суетись.
Хоть не верится, а прожита жизнь.

Мерейтой туралы

Ой, қандай асығыс-үсігіс.

Дегенмен сенбейсің өмірдің өткеніне,

Зыр қағасың сілеусіндей тордағы.

Үміт үзбей мағынасын ұғуға,

Қайда олар, кімдерге сен өміріңді сарп еттің?

Күтпей тіптен алғысты да, мақтауды,

Қайда сенің игі істерің?

Өмір- өзен кетті ме шайып құмымен?

Махаббатым,  кездесер деп үмітіңді әлі үзбедің,

Алайда сен өз жаныңды әзірле басқаға,

Асығыс – үсігіс арқылы

Жазымыш сызығын басқанда,

Қорытындысын шығарар  сенсіз- ақ.

Естен шығарып, не ыстық сезіммен

Абыржу қажет пе?!

Сенсең сен, сенбесең өзің біл,

Өткенін өмірдің

Жаныңа төккен нұр.

ОЛЬГА ГРИГОРЬЕВА

Перевод Сулеймена Баязитова