ПАВЕЛ ВАСИЛЬЕВ

Незаметным подкрался вечер,

Словно кошка к добыче,

Темных кварталов плечи

В мутном сумраке вычертил.

Бухта дрожит неясно.

Шуршат, разбиваясь, всплёски.

На западе тёмно-красной

Протянулся закат полоской.

А там, где сырого тумана

Еще не задёрнуты шторы,

К шумящему океану

Уплывают синие горы.

Кустами яблонь весенних

Паруса раздувает ветер.

Длинные шаткие тени

Лапами в небо метят.

Октябрь 1926

Владивосток.

***

Ұрлана басып кеш жетті,

Мысықтайын аңдыған олжасына.

Қараңғы квартал иығын төсепті,

Ымыртта минуттық асыға.

Түсініксіз дірілі қойнаудың

Шашырап, сыбдырлап, күл-талқан.

Батыста қараңғы ойнаған қызыл күн,

Ақыры түн түсіп керді арқан.

Дымқыл тұман тұмшалаған,

Түрмеген әлі де пердесін.

Мазасыз мұхитқа жақындап бір табан,

Көк таулар тосады кеудесін.

Көктемде алма ағаш бұтағы

Жел керген, желкендей

Көлбетіп көкке, сұлбасын тұр тағы,

Сәулесі шамдардың көмкерген.

Переводы на казахский язык осуществил  – член Союза писателей Казахстана Сулеймен Баязитов