Мечта

До чего прекрасен Париж!
А какая в Сене вода!
Это вам, друзья, не Иртыш —
Ртуть не выливают сюда.
Славно прогуляться одной,
Здесь такой весёлый народ!
На Монмартре пахнет весной,
И не травит хлором завод.
Чуден этот город, мой Бог!
Сердце я ему отдала.
…Может, там и ртуть,
Там и смог.
Только я-то там не была.

Арман

Достарым, сіздерге бұл Ертіс емес қой,

Көркемдігі Париждің біз үшін елес қой.

Ал Сена тістің суындай

Ешкімде оған сынап төкпеген.

Ал мұнда адамдар – көңілді көппенен.

Жүрмей -ақ олармен

Қыдырып өтер ем.

Монмартреде  көктемнің иісі аңқыған,

Ағылған адам көп сан қырдан.

Зауыттар уламайды хлормен,

Тәңірім- ау, ғажап қала бұл көрер ме ең, білер ме ең?!

Мен оған жүректен орын берген ем.

Бәлкім, онда сынап көлдей көлкіген,

Оны түтін торлаған,

Кім білсін, қалам ғой көрмеген!

ОЛЬГА ГРИГОРЬЕВA

Перевод Сулеймена Баязитова