„Англосаксонский” Запад уничтожает международное право
Новоизбранные члены Палаты представителей США (Вашингтон, ноябрь 2016). – Что произойдет с этими людьми, когда международное право перестанет работать?
.
Конец международному праву?
Война на Большом Ближнем Востоке должна закончиться через шесть месяцев, то есть после вывода американских войск. Однако ничто не говорит о том, что в каждой из подвергшихся агрессии стран, установится мир. Сегодня делается попытка покончить с международным правом. Закончится ли это разделом мира на две части или всеобщим конфликтом?
Намерен ли Запад соблюдать международное право? Этот вопрос был задан российским министром иностранных дел Сергеем Лавровым на Московской конференции по международной безопасности [1].
Последние несколько лет Вашингтон придерживался концепции «односторонности», при которой международное право и ООН должны перестать действовать, а США стали бы единственной силой.
Такая концепция обусловлена самой историей США: прибывшие в Америку колонисты намеревались там разбогатеть и жили, как вздумается. Каждая община устанавливала свои собственные законы и не допускала вмешательства центральной власти в местные дела. А президент и Конгресс отвечали только за оборону и внешнюю политику, но, как и граждане, они не признавали над собой никакой власти.
Билл Клинтон атаковал Югославию в нарушение международного права. Джордж Буш мл. сделал то же самое в отношении Ирака, а Барак Обама начал войну против Ливии и Сирии. Что касается Дональда Трампа, он никогда не скрывал своего пренебрежения к международным правилам.
Имея в виду доктрину Цебровски-Барнетта [2], Сергей Лавров заявил: «Создаётся устойчивое впечатление, что американцы стремятся сохранять на этом огромном геополитическом пространстве состояние управляемого хаоса, рассчитывая использовать его для того, чтобы оправдать бессрочное военное присутствие США в регионе, и для продвижения своей односторонней повестки дня».
Соединённое Королевство тоже с международным правом не церемонится. В прошлом месяце оно обвинило Москву в отравлении Скрипаля, не имея ни малейших доказательств, и пыталось созвать Генеральную ассамблею ООН с целью исключить Россию из Совета безопасности. Конечно, англосаксам проще было бы самим диктовать право и не учитывать мнение тех, кто с ними не согласен.
Москва не верит, что эта инициатива исходит от Лондона. Она считает, что всем заправляет Вашингтон.
Глобализация англосаксонских ценностей привела к делению государств на классы. Однако не следует смешивать эту проблему с существованием права вето. Конечно, ООН, утверждая равенство между государствами, будь они сильными или слабыми, выделяет в Совет безопасности пять членов, обладающих правом вето. Эта директория, включающая главных победителей во Второй мировой войне, необходима для поддержания принципа наднационального права. При этом, если директория не может найти решение, Генеральная ассамблея может выработать своё решение. По крайней мере, теоретически, потому что малые страны, если они проголосуют против, будут подвергнуты ответным мерам.
У англосаксов нет понятия чести, для них существует только прибыль, так что значение предложения той или иной страны отныне оценивается экономическим развитием этой страны. Тем не менее, трём странам удалось в течение последних нескольких лет добиться, чтобы их заслушали по существу их предложений, а не в зависимости от их экономики: Иран Махмуда Ахмадинежада (сегодня он находится под домашним арестом в своей собственной стране), Венесуэла Уго Чавеса и Святейший Престол.
Путаница, порождённая англосаксонскими ценностями, привела к созданию неправительственных организаций, учреждаемых частными лицами или некоммерческими организациями. Но одно порождает другое. Государства-члены Международного союза электросвязи, например, отказались от права совершать сделки в пользу частных операторов связи, создавших свой «Консультативный комитет».
Связь или телекоммуникационные системы, будучи средствами пропаганды, становятся частью международных отношений. На смену лжи, начиная от госсекретаря США, размахивающего пробиркой с белым порошком, до британского министерства иностранных дел, заявляющего о якобы российском происхождении применённого в Солсбери боевого отравляющего вещества «Новичок», приходит уважение, но в него мало верится.
В первые годы после создания ООН пыталась не допустить информационную войну, но сегодня ей предаются все постоянные члены Совета безопасности.
Самое худшее произошло в 2012 г., когда Вашингтону удалось назначить вторым лицом в ООН одного из своих самых радикальных ястребов Джеффри Фелтмана [3]. После этого все войны планируются в Нью-Йорке в учреждении, призванном их предупреждать.
Россия сегодня обеспокоена намерением Запада блокировать ООН. В противном случае она вынуждена будет создать альтернативную организацию, но при этом обмен мнениями между блоками станет невозможным.
По мере того, как общество, лишённое законов, превращается в хаос, в котором человек человеку волк, так и мир станет полем брани, если международное право не будет действовать.
Тьерри Мейсан
Перевод – Эдуард Феоктистов
Примечания:
[1] – Выступление Министра иностранных дел России С.В. Лаврова на VII Московской конференции по международной безопасности, Сергей Лавров, Сеть Вольтер, 5 апреля 2018.
[2] – Военные планы США, Тьерри Мейсан, Перевод Эдуард Феоктистов, Сеть Вольтер, 23 августа 2017.
[3] – Германия и ООН против Сирии, Тьерри Мейсан, Перевод Эдуард Феоктистов, Al-Watan (Сирия), Сеть Вольтер, 1 февраля 2016. Feltman confirmed at the UN, Translation Anoosha Boralessa, Voltaire Network, 16 February 2017.
Источник
.
По этой теме:
Ольга Николаевна Четверикова, Теневая история Евросоюза: планы, механизмы, результаты, Глава 1: Англосаксонский и сионистский проекты всемирного государства /в:/ De Aenigmate – О Тайне, Сборник научных трудов под редакцией А.И. Фурсова и А. Б. Рудакова, Изд. Товарищество научных изданий КМК, Москва 2015. Альтернативная ссылка.
Холодная война за четыре дня
Глобализация как оружие искусственной войны социализмов
Американцы, не будьте убийцами
.
По-польски:
Prawo międzynarodowe przestanie działać?
Wojna na Wielkim Bliskim Wschodzie powinna zakończyć się w ciągu sześciu miesięcy, czyli po wycofaniu się wojsk amerykańskich. Jednakże nic nie wskazuje na to, że w każdym z zaatakowanych krajów nastąpi pokój. Dzisiaj mamy do czynienia z próbą położenia kresu prawu międzynarodowemu. Czy skończy się to podziałem świata na dwie części, lub też powszechnym konfliktem?
Czy Zachód zamierza przestrzegać reguł prawa międzynarodowego? Takie pytanie zostało postawione przez rosyjskiego ministra spraw zagranicznych Sergiusza Ławrowa na moskiewskiej konferencji w sprawie bezpieczeństwa międzynarodowego [1].
W ciągu ostatnich kilku lat Waszyngton trzymał się koncepcji „jednostronności”, w ramach której prawo międzynarodowe i ONZ powinny przestać działać, a Stany Zjednoczone pozostały by jedyną siłą.
Owa koncepcja wynika z historii Stanów Zjednoczonych, gdzie koloniści przybyli do Ameryki chcieli wzbogacić się i żyć tak, jak im się podobało. Każda wspólnota ustanawiała swoje własne prawa i nie dopuszczała do ingerencji władzy centralnej w sprawy lokalne. Prezydent i członkowie Kongresu byli odpowiedzialni tylko za obronę i politykę zagraniczną, lecz – tak samo jak i inni obywatele – nie uznawali nad sobą żadnej władzy.
Bill Clinton zaatakował Jugosławię z pogwałceniem prawa międzynarodowego. George Bush młodszy zrobił to samo z Irakiem, a Barack Obama rozpoczął wojnę przeciwko Libii i Syrii. Jeśli chodzi o Donalda Trumpa, to nigdy nie ukrywał on swojej pogardy dla międzynarodowych reguł.
Mając na uwadze doktrynę Cebrowskiego-Barnetta [2], Sergiusz Ławrow oświadczył: „Tworzy się nieodmienne wrażenie, że Amerykanie starają się utrzymywać na tej ogromnej geopolitycznej przestrzeni stan kontrolowanego chaosu, licząc na wykorzystywanie go do uzasadniania swojej bezterminowej obecności wojskowej w regionie oraz promowania swoich jednostronnych rozstrzygnięć”.
Wielka Brytania z prawem międzynarodowym też się nie patyczkuje. W zeszłym miesiącu oskarżyła ona Moskwę o otrucie Skripala, nie mając na to żadnych dowodów i próbując zwołać Zgromadzenie Ogólne ONZ w celu wykluczenia Rosji z Rady Bezpieczeństwa. Oczywiście, „anglosasom” byłoby wtedy łatwiej dyktować prawo i nie brać pod uwagę opinii tych, którzy się z nimi nie zgadzają.
Moskwa nie wierzy, że ta inicjatywa wyszła od Londynu. Moskwa uważa, że za tym wszystkim stoi Waszyngton.
Globalizacja wartości „anglosaskich” doprowadziła do podziału państw na lepsze i gorsze. Jednakże, nie należy łączyć tego problemu z istnieniem prawa weta. Potwierdzając równość między państwami, niezależnie od tego, czy są one silne czy słabe, ONZ kieruje do Rady Bezpieczeństwa pięciu swoich członków z prawem weta. Ówże „dyrektoriat”, składający się z głównych zwycięzców w II wojnie światowej, jest niezbędny do utrzymania zasady nadrzędności prawa ponadnarodowego. Jeżeli „dyrektoriat” nie może zaproponować wspólnego rozwiązania, to Zgromadzenie Ogólne może wypracować swoją decyzję. Teoretycznie, bo przecież jeśli małe państwa zagłosują przeciwko dużym, to spotkają się z krokami odwetowymi tych ostatnich.
„Anglosasi” nie znają pojęcia honoru, dla nich istnieje tylko zysk, a więc wartość propozycji tego czy innego kraju ocenia się teraz według kryterium rozwoju gospodarczego danego kraju. W ciągu długiego okresu czasu jedynie trzem państwom udało się uzyskać to, że wysłuchano ich propozycji bez względu na stan ich gospodarek, a były to: Iran Mahmuda Ahmadineżada (znajdującego się dzisiaj w areszcie domowym w swoim własnym kraju), Wenezuela Hugo Chaveza i Stolica Apostolska.
Zamieszanie spowodowane przez eksport „anglosaskich” wartości doprowadziło do powstawania organizacji pozarządowych, tworzonych przez osoby fizyczne lub organizacje „non-profit”. Ale z jednego wynika i drugie. Na przykład, państwa członkowskie Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego (ITU) zrezygnowały z prawa zawierania transakcji i oddały je prywatnym operatorom łączności, którzy stworzyli swój „Komitet Doradczy”.
Łączność, albo: systemy telekomunikacyjne, będące środkami propagandy, stały się częścią stosunków międzynarodowych. W miejsce kłamstw – począwszy od [kłamstw] sekretarza stanu USA, wymachującego probówką z białym proszkiem, aż do [kłamstw] brytyjskiego ministerstwa spraw zagranicznych, zapewniającego o rosyjskim, jakoby, pochodzeniu użytej w Salisbury bojowej substancji trującej „Nowicjusz” („Новичок”) – próbuje pojawić się prawda, ale mało kto w nią już wierzy.
W pierwszych latach swojego istnienia ONZ próbowała nie dopuścić do wojny informacyjnej, ale dzisiaj prowadzą ją wszyscy stali członkowie Rady Bezpieczeństwa.
Najgorsze stało się w 2012 roku, gdy Waszyngtonowi udało się obsadzić stanowisko drugiej osoby w ONZ-cie przez jednego ze swoich najbardziej radykalnych jastrzębi, Jeffreya Feltmana [3]. Odtąd wszystkie wojny planowane są w Nowym Jorku w instytucji powołanej do tego, by im zapobiegać.
Rosja jest dziś zaniepokojona zachodnimi zamiarami zablokowania [działania] ONZ. Jeśli do tego dojdzie, będzie ona musiała stworzyć organizację alternatywną, ale wymiana poglądów między [poróżnionymi] blokami stanie się wówczas niemożliwa.
Jeżeli prawo międzynarodowe przestanie działać, to społeczeństwa pozbawione praw będą popadać w coraz większy chaos, w którym człowiek dla człowieka będzie wilkiem, a świat stanie się wówczas polem bitwy.
Thierry Meyssan
Tłumaczenie – Grzegorz Grabowski
.
Przypisy:
[1] – Sergey Lavrov’s remarks at the 7th Moscow Conference on International Security, by Sergey Lavrov, Voltaire Network, 5 April 2018.
[2] – The US military project for the world, by Thierry Meyssan, Translation Pete Kimberley, Voltaire Network, 22 August 2017.
[3] – Niemcy i ONZ przeciwko Syrii, Thierry Meyssan, Tłumaczenie Euzebiusz Budka, Al-Watan (Syrie) , Sieć Voltaire, 2 lutego 2016. Feltman confirmed at the UN, Translation Anoosha Boralessa, Voltaire Network, 16 February 2017.
Źródło
.
