Центр исследования проблем религии г.Нур-Султан

Қазақтың ұлттық құндылықтары – бабалардан мирас болып қалған және асыл қазынамыздың бірі болып табылатын тілінде, ұрпақтан ұрпаққа жалғасып келе жатқан әдебиетінде, әлемдік мәдениеттің ажырамас бөлігіне айналған мәдениетінде және адамзат өркениетіне үлес қосқан тарихында жатыр. Қазақтың салт-дәстүрлерінің бәрі елінің амандығын, жерінің бүтіндігін мақсат тұтқан, отанын сүйетін, ата-анасын құрметтейтін тәрбиелі ұрпақ қалыптастыруға бағытталған. «Өнер алды – қызыл тіл» деп білген халқымыз қандай даулы кездер болса да «бір ауыз» сөзге тоқтаған. Елдің шырқын кетіріп, қоғамға іріткі салатын әрекеттерге жол бермеген. Баланы бесікке салып, бесік жырын айтқан ана: «Таңдайларың тақылдап, Сөйлегенде сөз бермей, Шешен болар ма екенсің?», «...Қарағай найза қолға алып, Жауға тиер ме екенсің?», – деп нә…

Досы көпті жау алмайды Достық – адам баласының қоғамда өмір сүруі барысында рухани тірек болатын, көзқарастары мен мүдделері ортақ тұлғалардың бір-біріне деген адалдығы мен сыйластығын білдіретін қасиетті ұғым. Қазақ халқы достықты ерекше бағалаған. Соның ішінде, жақсы дос туралы «Досы көпті жау алмайды», «Адам достарымен мықты, ағаш тамырымен мықты» деп дәріптесе, жаман достар туралы «Ақылсыз достан, ақылды дұшпан артық» деп жаманмен дос болудан сақтандырған. Сондай-ақ, «Қорқамын дос болуға жаманменен, тар жерде ертоқымын сұрай ма деп» деген жыр-термелерде кездесетін нақыл сөздер халқымыздың достықты ерекше құрметтегенін көрсетеді. Ұлтымыздың ұлы ойшылы А.Құнанбаевта «Жаман дос – көлеңке: басыңды күн шалса – қашып құтыла алмайсың, басыңды бұлт шалса – іздеп таба алмайсың» деп күні үшін ж…