«Қайыршылар — бай» дегенге сенбейтінмін.
Өскен сайын өзгергің келеді ме бір қызық, әйтеуір оқушы кезіммен салыстырғанда әлде қайда басқамын. Қалай басқа кісіге айналғанымды өзімде байқамаппын осы кезге дейін. 11 сыныпты енді ғана бітірген сіңілілеріме "құрбың болса да құрметтеп сөйлессейші", "оооой қандай тормозсың", "жүре берші и, жақсы киініп тұрсың кім не десе о десін" деген сөздерді айтып алып, қорытындыласам 16 жастағы Назгүлге ұқсатамын оларды. "Адидастың толстовкасың алғым келіп жүр." деген сөйлемдегі "Адидасым" көйлекке алмасыпты. Сенсіреп сөйлейтінім бар еді, өзімнен 4ақ жас улкен кісіге "сіз" деп құрбымды таң қалдырғаным да бар. Сондай-ақ қорқынышты кинолардың орнын "қорқынышты" жаңалықтар басыпты, иә жағымды жаңалық дегің-ақ келеді, бірақ асып-тасып тұрған олар жоқ. Қай арнаны көрсең де көп балалы ананың құлап тұрған…