Мәдина Торғаева

Фантастика жанрынан өзімді сынап көргім келіп еді. Оқу кезі. Жылдың ортасы. Ермек өзінің жан досы Қанатпен күндегідей сабақтан қайтып бара жатып, әңгіме айтуда. Қалай екені белгісіз, әңгіменің басы ғарыш тақырыбына қарай ауысып кетті. - Менің өмірдегі аңсап жүрген ең басты арманым, бұрыннан бері қол жеткізе алмай жүрген мақсатым - ғарышқа ұшу, - деген Еремектің сөзі еді, Қанат келемеждегендей болып, күліп жіберді: - Ғарыш? ?? Иәәә...Білем және түсінем, балалар мектеп қабырғасында жүріп қайдағы жоқ нәрселерді армандайтынын. Сен - жай ғана 7-сынып оқушысысың. Әрине, арманыңның бірнеше ондаған жылдардан соң орындалуы әбден мүмкін. Бірақ қазіргі таңда «мектеп оқушысы ғарышқа ұшты» дегенді, тіпті, ойға салудың өзі күлкілі, - деп оның сөзін құлаққа алмады. - Неліктен бәрі де күлкілі немесе мүмк…

Кей-кезде өлеңге деген шабытым оянып кетеді. Әр шумағын шығарған сайын, келесі шумақ өзімен-өзі келе береді. Барлығын да қағаз бетіне түсіре бересің. Шығармашылығымның бір туындысымен таныс болыңыз. (Кей жерлері ұйқаспайды, бірақ сонда да=) Жалпы мен өмір жайлы толғанғанды ұнатам: «Өмір» не? Қатал тағдырға бағынбай, еркіндікті аңсаймын, «Өмір» деген әлемнің тек жақсысын қалаймын. Қол жеткізбей өткен алда әлі талай бар арман, Сол арманға жетудің күндерін аңсап, санаймын. Қадірін ата-ананың дер кезінде түсінбедім, Махаббаттың өмірдегі адал орнын білмедім. Біле тұра істерімнің жақсысы мен жаманын «Босқа өмірің өтіп жатыр» дегенге мен көнбедім. Бұл жалғанда қадамыңды баса біл нық сеніммен, Сенім болса, өмірің де өтер ізгі ниетпен. Адалдықты насихаттау – алға қойған мақсатым. Ей, бауырым, егер…