Қаламды тұлпар еткен дарын едім
Жер бетіндегі жалпы жаратылыстан ерекшесі - адам. Адамды өзгелерден жоғары ететін қасиеті- ойлай білуі. Ойлай ойлай адамдар өздерне мыңдаған сауалдар қояды. «Өмірдегі орным қандай?»,«Не үшін тірлік жасап жүрмін?»деген сұрақтар көзі ашық, көкірегі ояу жандардың түн ұйқысын төрт бөлгізер қасіреті. Қасиет пе, қасірет пе әркім үшін әркелкі. Үлкен өмір есігін енді ғана ашып, тәй - тәй басып келе жатқан мені де жауабын әзірше таба алмай қойған сұрақтар мазалауда. Білім теңізіндегі желкенді қайығымды самал желдің лебімен беймәлім ағыс алып кетіп бара жатыр. Күні кеше балғын балалық шақтың бесігінде тербеліп жатқан мазасыз басымды бүгінде «Кім болам?» деген сұрақ қайта-қайта қинауда. Он сегіз жылда бойыма жиған тергенімді саралап, журналист болуға бел будым. Меніңше, ең жақсы жұмыс ол- ақысы төле…