babel

Уақыт, сен қайда барасың?

Отырсаңшы бір мезгіл, тынықсаңшы,
Маған қарап анау бір бұрышқа.
Мен шертейін саған бар мұңымды,
Мен айтайын саған бар сырымды.

Зуламашы жанымнан, тоқтасаңшы,
Бір мезет қарсы қарап, түсінсеңші.
Қуа қуа артыңнан шаршадым ғой,
Уақыт сенде мені түсынсенші!

Сағындым сені, құрбы жан.
Шынымен де есейып барамыз ба?
Шынымен де уақытты қуып барамыз ба?
Қайда сол дәурен кездер, шаттық кездер,
Қол ұстасып, көңілдескен рахат кездер?
Құрбы жан, сағындым ғой сол шаттық күндерді.
Уақыт зулап бара ма, несі өзі?
Мейлі мейлі бары өтсін,
Тек жүректе құрбылардың үнін қалдырсын!