Мейірім мен күншілдік
Бір күні Шайқы Бұрқыдан біреу сұрапты: - Неге кейбір адамдар ақкөңіл, мейірімді болады, ал енді біреулер көре алмас, күншіл келеді? – дейді. - Өмірде адамдардың екі түрін байқадым. Оның бір тобы шыбындарға ұқсайды.Шыбынның іздегені – нәжіс. Шыбынды гүлзар баққа жіберсең де, ол соның ішінен нәжіс тауып, соған қонады. Сасық иістен ләззат алады. Оның мұрны жұпар иісті сезбейді. Адамдардың екінші тобы бал арасы сияқты. Бал арасы кез-келген жерден гүл іздейді. Мысалы, мал қораның шетіне бір тал гүл қойып, араны жіберсеңіз, ол міндетті түрде гүлді табады. Ақжүрек адамдар бал арасы секілді жақсылыққа құмар болады. Олар кез-келген ортада Алланың хикметін көреді. Мал құмар, көңілі соқыр надандар шыбынға ұқсап өсек-аяңға үйір болып, кісілердің ұсақ-түйек кемшіліктерін жиып-теріп жүреді. Олар жақсы…