Жанерке Баубекқызы

Жалқаулылық. Төзімсіздік.

Осы мен неге бәрін артқа тарта беремін? ,-деп ойлаймын кейде. "Қолымнан келмейді","Ол қандааааай, ал мен қандаймын" деген сияқты өзгемен салыстырушылық, сенбеушіліктен арылу керек, шамасы. Солай жалғасса көп нәрседен қалып қоятын түрім бар.

Мен өз күшіме, біліміме, ақылыма, көркіме, жақсы мінезіме сенемін, өзіме сенмін мен! Осылай болады енді :)

Алтын қызбын мен)))

Университет қабырғасындағы алғашқы 7 апта аяқталды. Бүгін бар жинап-тергенімізді қорытындылап, санауға кірістік. Керемет емес, өкінішті. Бүгін біраз шаршағаным рас-ау. Күйініш пе, білмеймін... Кейін ойлап, саралап қарсам, бәрі де өз қолымда тұрған екен. Кінәлі адам бар болса да, ол - тек өзім. Жинаған балдарым адам қорқатындай емес, тек екі-үш сабақтан  әттең-ай деп сан соғып қалғаным болмаса. Уәде беремін, өзімнің жігерімді сынап байқамақпын. Келесі 7 аптада тек сабақ оқимын, максималды балл жинаймын, бәрі де 5 болады. Алматыға мені үлкен үміт артып, сеніп жіберді емес пе?!, Жанерке бар күшіңді сал!!!!!Алғааааааааааааааааааааа!!!!