Gulshar.Baurzhanovna

Кешір мені, ақымақ жүрегім! Бүгін саған сатқындық жасаймын. Үнемі сені тыңдап саған ғана сенетінмін. Бұл сондай түсініксіз жәйт. Тыңдаған сайын үнемі қиналып ауыратынмын. Соншалықты қиналатынмын, үнемі ештеңеге күшім қалмайтын еді. Өзімді қолыма алып, жасаған қателерімді қайталамауға тырыстым. Бірақ әрқашан солай қайталанатын. Кімге керегім жоқ, солардың артынан жүгіріп, оларға түсіндіруге тырысу жолында өзімді қинайтынмын. Ақымақ жүрегім. Ақымақ мен. Бірақ қазір мен шешім қабылдадым. Жетер енді, кімге менің керегім жоқ, мені қажет етпейтіндерге, менің күнімнің қалай өткенін білгісі келмегендерге, мені сағынбайтындарға, мен хабарласқанда сөйлескісі келмейтіндерге өз шешімімді жасадым.Мен ақылды боп келемін. Ия, менің жаным бұрынғыдай олардың маған көңіл бөлінгенін, ал миым олардың дауысын…

Қазір сен отырсың немесе жатырсың, уақыт өтіп жатыр. Зымырап өтіп кетеді және сенің күшіңді де алып кетеді.Әр секундың, ата-анаңмен сөйлесуге, керемет кештерге, әңгімелесуше, билеуге, жұмыс істеуге, қыдыруға азайып барады. Сен әзірше оны бақыламайсың, барлығы дәл солай. Өмір өтуде, сол өмірмен сенде өтіп кетесің. Өзіңде өзгерістер көрдіңбе? Сен бұрыңғыдай көңілді емессің, сенің денең баланың денесіндей емес. Дәл солай. Тик-так.Уақытың өтуде. Кім біледі, әлі қанша уақыт жүретініңді? Мүмкін, сен бүгін ұйқыға жатып, ал ертең сен оянбай қаласың. Немесе көлік апатына түсесің, сол апаттан тірі қалмай қалсаң. Сен оны білмейсің. Сен қартаясың. Әр күннен сен бірнеше сағатқа қартайып отырасың. Байқамадыңба, уақыт қалай өтіп жатқанын? Сен 5 жаста едің, ал қазір?Уақыт ұшып жатыр, сен оны қуып жете ал…