Сағынып үлгердім сені...
Жұлдыздан жарық жеткенше,Сағынып үлгердім сені,Жанымнан тұрып кеткенше,Сағынып үлгердім сені,Көбелек қанат қаққанша,Сағынып үлгердім сені...
Ерлан Жүністің осы бір өлеңі әр әдебиет сүйер қауым үшін ерекше сезімге, ерекше лирикаға толы туынды. Егер ақынның шексіз сағынышын суреттеген қас қағым сәттерді суретпен бейнелесек, қалай болар екен?
Қалалар шамын жаққанша,
Сағынып үлгердім сені...
Бір тамшы тамам дегенше,
Сағынып үлгердім сені...
Бір шырпы жанам дегенше,
Сағынып үлгердім сені...
Бір ойдан қайтам дегенше,
Сағынып үлгердім сені.
Бір сөзді айтам дегенше,
Сағынып үлгердім сені (...)