Жалқау болып барамын
Шынында, жалқау болып барамын. Жұмыста отырмын. Бірақ жұмыс істеуге зауқым жоқ.
Толстойдың жас адамның жан тыныштығын іздегенін айыптайтын сөздері бар еді. ("Чтобы жить честно, надо рваться, путаться, биться, ошибаться... а спокойствие - душевная подлость") Жап-жас болып жан тыныштығын іздеу, еріну, жалқаулыққа салыну, сірә, жақсылыққа апармайды. Адам біржола өзінің адамдық қалпын жоғалтады.Мұндайда не істеген жөн? Қандай кеңес бересіздер?