Аналар күні

Шуақты наурыз айы аналар мерекесін алып келді,  жұрт опыр топыр сыйлықтар таңдап жүр... Мен де сол мақсатпен шықтым.  Ойыма карттар үйінде тұрып жаткан апа әжелердi елестеттім. Жуырда теледидардан қарттар үйін көрсетті. Жайлы да жылы бөлмелер,  мекеменің пейілді қызметкерлері... тек немерелерінiн күлкісі жок, "ана" дейтін бала жок. Азған адам ба, жоқ, қоғам ба? Кемпір- шалды жылата тастау неден болады? Амал жоқтан ба, ата - анадан бас тартып, карт адамды күту бейнетінен арылу максатын көздегеннен бе, заман талабы ма?

Әлемнiн жарыгын сыйлағандарды қадірлейікшi, ағайын!