Аналитика 

12 апреля 2017 года под авторством Н. А. Назарбаева была выпушена статья «Взгляд в будущее: модернизация общественного сознания». Слово «модернизация» - ключевое так, как на волне роста национального самосознания в Казахстане начали все чаще проявляться признаки архаизации общества, повышалась исламизация, возвращался средневековый уклад жизни.Именно по этой причине была запущена программа «Рухани жаңғыру». Суть программы заключалось в сохранении национальной культуры, но, вместе с тем, в модернизации культурного кода по ключевым направлениям:1) Конкурентоспособность (стать конкурентоспособными, как немцы);2) Прагматизм (быть прагматичными, как израильтяне);3) Сохранение национальной идентичности (сберечь свою культуру, как японцы);4) Культ знания (все должны грызть гранит науки, как кита…

Біздің баламыз өзгеден кем бе деген оймен өзімен бірге баласын да осындай билік, мансапқұмарлық, атаққұмарлыққа жетелейтін адамдар бүгінгі қоғамымызда күннен күнге көбейіп келеді. Мұндай жағдайдың белең алуына себеп болып отырған өзіміздің діліміз бе деп ойлаймын ара-сыра. Абай атамыздың заманынан бері келе жатқан «бірінің тілеуін бірі тілеспейтұғын» қазақтың көреалмаушылығынан ба деген ойға қаласың. Абайдың Үшінші қарасөзінде жазылып кеткен «болыс болғандар өзі қулық, арамдықпенен болыстыққа жеткен соң, момынды қадірлемейді» дегені бүгінгі күнгі біздің қоғамымызға қатысты да айтылатын жәйт екені пал ашпаса да белгілі. «Бәрін өзіңдей көр» деген аталарымыздан мирас болып қалған сөзді бұрып алып, өзің қандай тірлік жасасаң, өзгелер де тура сондай тірлік жасаумен күн көреді дегенге апарып та…

Өзгені өзінен кем көру деген сасық кеуде әдетіміз сонау Абай атамыздың заманынан бері келе жатқан дүние екені сөзсіз. Тіпті одан бұрын да орын алғаны айдан анық. Бір-бірімізді күндеп, мінеп-сынап жатуды жанымыз жақсы көргені соншалық, кей-кейде өзімізді басқа ұлт өкілдерінен де артық көреміз. Алайда бұл «артықшыыымызды» солардың көзінше айтуға дәтіміз шыдамайды. Сондықтан болар, басқа бір аймақтың қазақтарын даттау олар жоқ кезде орын алады, басқа бір рудың қазағына тіл тигізу олар келмей қалған жиындарда болып жатабы. Сол сияқты өзге ұлтқа тіл тигізу де өзіміздің қара көздеріміз ғана отырған жерде болары да анық. Ал арқадан ғайбат айтпай, керісінше кемшілігі болса, көзіне айту, түзелсін, ертеңгі күні басқа біреуге мазақ болмасын деген игі пиғыл біздің қанымызда бар ма өзі? Бастығыға да ж…

Әр адам өмірінің белгілі бір кезеңінде өмірдің, яғни тек өз өмірінің ғана емес, жалпы адамзат баласы өмірінің мән-мағынасын іздей бастайды екен. Ал, олай етпеген адамды адам деп атай аламыз ба? Өзі де күйбең тіршілікке алданып, айналасы да күн-көріс қамынан аса алмай жүрген азамат қаншама осы күні. Олар бұрын болған жоқ, кездінде ата-бабаларымыздың жағдайы мүлдем басқаша еді дейтіндер не деп отырғандарын білмейді. Себебі Абай сынды данагөй ұлы адамдар жалпы адамзат баласына ортақ жағдаяттарды саралай келе, өз шығармашылықтарына арқау етеді. «Қылып жүрген ісіміздің бәрінің баянсызын, байлаусызын көрдік, бәрі қоршылық екенін білдік» деп тоқ етерін айтқан философ бабамыз өзім жақсы көретін Альбер Камюдің «Сизиф туралы аңыз» атты шығармасындағы идеямен үндес ой-толғауларға келеді.Міне, еліміз…