Жалгыз кыз

Казактың бір отбасы бар дуниеде,

Құрайды оны ата-ана, жалғыз кыз.

Қыз бақытты да сүйікті отбасында,

Еш жамандық көрмеген ғұмырында,

Алайда бір қайғы бар қыз жүрегінде,

Іні сүймей келеді өмірінде.

Күндіз ойнап-күліп жүред көппен бірге,

Түнде төгед көз жасын бөлмесінде:

"НЕГЕ?! Неге Бермейді Алла іні,

Мүмкін бұнда шығармын мен кінәлі",-

деп қайғырып,

Екі інісін есіне тағы алады,

Қайтыс болған келмей жатып бұл дүниеге.

Күні өтед(і) бұл қыздың армандаумен,

Алладан іні сұрап, сыйынумен,

Алайда, шалынбады қыз тілегі

Құлағына Алланың құдіретті........