Моцарт пен Сальери

«Өлімге жан екенсің қия алмайтын,

Өлеңнің құшағына сия алмайтын;

«Қазағың - қане?» - Десе,

«Мінеки!» - Деп,

Көрсетсе жер жүзіне - ұялмайтын »!

(Сырбай Мәуленов).

АВТОРДАН

Моцарт пен Сальери.

Пушкин мен Дантес.

Лермонтов пен Мартынов.

Махамбет пен Баймағамбет.

Есенин мен Троцкий.

Мандельштам мен Сталин.

Шәкәрім мен Қарасартов.

Пастернак пен Хрущев.

Бродский мен Брежнев.

Пабло Неруда мен Пиночет.

Дана мен Дарынсыз ...

Бұл - мәңгілік тақырып. Ол туралы бір кезде Пушкин де қалам тартқан-ды. Адамзат барда дана да, дарынсыз да болады. Сондықтан, өз заманының Моцарттары мен Сальерилеріне әр ұрпақтың өкілдері өзінше қарап, өзінше баға беретіні де заңды құбылыс. От ауызды, орақ тілді Бауыржан Момышұлы: «Мен соғыста - қорқақтарды, әдебиетте - дарынсыздарды жек көремін», - деген еді.

1937 жылдың Сальерилері не істемеді? Олардың құрбандары көп қой: Ахмет Байтұрсынов, Мағжан Жұмабаев, Жүсіпбек Аймауытов, Міржақып Дулатов, Сәкен Сейфуллин, Ілияс Жансүгіров, Бейімбет Майлин ...

Толығырақ: http://egemen.kz/?p=32263