КӨП ТОМДЫҚ ШЫҒАРМАЛАР ЖИНАҒЫ-ЖҰЛДЫЗДАРДЫҢ ОРЫНДАРЫ
ЖҰЛДЫЗДАРДЫҢ ОРЫНДАРЫ
1-2 суретте 12-мүшел жұлдыздың және 7 хат көктің не-гізгі орналасу түрі. Олардың айналыс білігі Темір Қазық, оның сағат тілі Жеті Қарақшы. Оның басында Күн ұясы - Ұлу Ары-стан (Асад). Күн қақпасы - аспан қақпасы. Оның күзетінде Ары-стан. Сол бойынша Тұран қақпасы дедік. Бұл сол жақ қол. Оң қолында Ай. Оның ұясы Қоян (Ал-Саратан-Шаян). Шаянды Қышқаш бап дейді. Ай аспан есебінің басы. Сол себепті ежел-ден Жер мен Көк арасын байланыстыратын есепті Айдан, оның ұясы Қояннан - Ал-Саратаннан - (Шаяннан) бастайды. Соған арналған Жер белдеуі –ендігі бар. Соны Ал-Саратан даңғылы дейді (مدار السرطان). Оның ендігі 23030/ шамасы. Бұл жердің айна-лыс кіндігінің Күннің айналыс жол жазығына қиғаштығынан алынған. Жер бетін үш аймаққа бөлгенде 23030/*2=470 ыстық аймақ, 23030/-66030/ қоңыржай аймақ, 66030/-900 суық аймақты. Сол Қоян–Ал-Саратан сөзінің сандық мәні 351=31+320=27*13. Демек бұл сан (Темір санының) Қағба санының жиынына дәл келеді.
Ал-Саратан.
Онан
27
Пайғамбар саны, қос жетілік –толған Ай. Ойлап қараңыз! Өйткені Ай Ислам туы, пайғамбар Жұлдызы.
Пайғамбарымыз Ал-Һижрада сол даңғылды кесіп өткенін білеміз. Сонымен 1,2,3 суреттегі сандар ғалам негіздері, біріне бірі тығыз байланысты және Ыдрыс ілімімен өрбитіні толық дәлелді деп білеміз.
Ол ілімнің негізгі әліппесі аспан шырақтарының орналасу–Құрылыс сырында. Жұлдыз орындары мен ант ету аяттары соны көрсетеді. 1-суреттегі 12-мүшел шеңбер ішіне сызылған шаршыны қараңыз. Оны Қағбаның бір жақ беті деп біліңіз. Соның төрт бұрышында 2 және 6 сандары (көк сандары). Бұл өзі егіз-сегіз негізгі табиғи заң: 2+6=8, немесе
230
2-суретте барлық табиғат дүниесін құраушы бес тектің сандық мәндері. Темір тек осы екі санның сипаттық түрі: 20+ +6=26, 60+2=62. Ол барып 3-суреттегі текшелік 26 санның жи-ынына соғады: көрінетін-көрінбейтін түрлерге бөлінеді. Ол ке-ліп Ыдрыс үшкіліне, текшеге, ара ұясына соғады.
Ыдрыс ілімі періштелермен байланысты дедік. Оның кей-інгіcі текше –Қағба.