Сағынатын сәттер өкінетін кездер оралмайтын жан......
Біз өмір сүреміз.... көзді ашып жұмғанша өтетін қас қағым сәт әтеген ай дейтін кездер де көп болады бірақ соның барлығын ескермей кетіппіз барлығы кеш болған сәтте ғана өкіндік.... Сол кезеңді бір кездесуді қайтіп берсе ғой шіркін барлығын құрбан етер едім тіпті өз өмірімді де бірақ өкінішті орындалмайтын арман. Бір күні есіктен кіріп келема деген ұшқын әлі де көңілімде өшкен жоқ, бәрі қорқынышты түс сиақты оянғым келмиді бірақ түс емес екені өте өкінішті.... шыны керек бұл блогты жүргізгім келді қатты өзім сиақты жандардың қалай әрі қарай өмір сүретінін білгім келді. Ең жақын адамынан айырылу жалғыздықта тасада қалып өмір сұру ең қиын нәрсе бұл ешкімге сыр бөлісе алмайсың жаныңдағы адамдар да сені түсінбейді түсінседе айтқын келмиді оларға, саған деген көзқарасы аяушылыққа ұласама деп қорғаласың. Жарты жылдан асты ең жақыннымнан көз алдымда көз жазып қалғаныма қолымнан ештеңе келмеді сол сәт әлі есімде көз алдымнан кетпиді шыны керек ойымда бір ғана нәрсе болды зулап өтіп жатқан көліктердің астына кіріп өміріммен қош айтысу болды бірақ бірақ олай жасай алмады қорықтым... Менің жанымды ауыртатын ол менің періштемнің болашағы жаныма қатты батады оның әрі қарай өмірі қалай болады сол мені алаңдатады... Оцените пост