Әлеуметтік қорғау жүйесі қызметкерлері күнін мерекелеу аясында Департамент қызметкерлері І.Омаров...
Әлеуметтік қорғау жүйесі қызметкерлері күнін мерекелеу аясында Департамент қызметкерлері І. Омаров атындағы Қостанай облыстық қазақ драма театрына барды.
2020 жылғы 22 қазанда Департамент қызметкерлері әлеуметтік қорғау жүйесі қызметкерлері күнін мерекелеу аясында І.Омаров атындағы .Қостанай облыстық қазақ драма театрына барды.
Театр өнерінің ерекшелігі және көрермен мәдениеті туралы түсінік. Әрбір өнер, әсер етудің арнайы құралдарын иелене отырып, адамдардың эстетикалық тәрбиесінің жалпы жүйесіне өз үлесін қоса алады және жасай алады. Театр өнердің басқа түрлері сияқты ең үлкен "сыйымдылыққа" ие. Ол әдебиеттің сыртқы және ішкі көріністерінде өмірді сөзбен қалпына келтіру қабілетін сіңіреді, бірақ бұл сөз баяндау емес, жанды және дыбыстық, тікелей тиімді. Сонымен бірге, әдебиеттен айырмашылығы, театр шындықты оқырман санасында емес, кеңістіктегі объективті өмір суреттері (спектакль) ретінде қайта жасайды. Осыған байланысты театр кескіндемеге жақындайды. Бірақ театрлық іс-әрекет үздіксіз қозғалыста, уақыт өте келе дамиды-бұл музыкаға жақын. Көрерменнің әсерленушілік әлеміне ену дыбыстарды субъективті қабылдау әлеміне енген музыка тыңдаушысының жағдайына ұқсас.
---------------------------------------------------------------
22 октября 2020 года сотрудники Департамента в рамках празднования Дня работников системы социальной защиты посетили Костанайский областной казахский театр драмы им. И.Омарова.
Специфика театрального искусства и понятие зрительской культуры. Каждое искусство, располагая особыми средствами воздействия, может и должно внести свой вклад в общую систему эстетического воспитания людей. Театр как никакой другой из видов искусства обладает наибольшей «емкостью». Он вбирает в себя способность литературы словом воссоздать жизнь в ее внешних и внутренних проявлениях, но слово это не повествовательное, а живо-звучащее, непосредственно действенное. При этом в отличие от литературы, театр воссоздает действительность не в сознании читателя, а как объективно существующие, расположенные в пространстве картины жизни (спектакля). И в этом отношении театр сближается с живописью. Но театральное действо находится в непрерывном движении, оно развивается во времени - и этим оно близко музыке. Погруженность в мир переживаний зрителя сродни тому состоянию, какое испытывает слушатель музыки, погруженный в свой мир субъективного восприятия звуков.