Дүние жалған, не істесеңде өмір қысқа: көзіңді ашып жүмғанша
Ескендір Зүлқарнай деп Біреулері Александр Македонскийді айтады, біреулер Атилланы. Зертеушілер бір ақылға келер. Ертеде мен Александр Македонский турады бір аңыз естігем. Ол қайтыс болғанда мәитін әкеле жатқанда оң қолы ашық алақан бен тік тұрған. Осыны көріп халық ойлаған, міне біздің патшамыз пайғампарымыз өлсе де бізге өсиетін айтып жатыр: көрдіңдерме, алақаным ащық, о дүниеге мен ештеңе алмай бара жатырмын!
Ал қазіргі заманға келсек адамдар, басшы болсын, лауазымы төмен болсын, көз тоймайтын, барлығын жеп кетем, алып кетем деген оймен турады. О дүнеилік болғаннан кейін адамнан не қалады? Оның атағы, жетістіктері, туыс жақындардын, басқалардын көңілі, осы естелік болып қалады. Жұмақ деген ол жақсы естелігі. Тозақ ол адамдардын қарғысы. Ленин мен Сталин өздерін қандай күшті деседе, тозақта, өйткене адамдардын қарғысы ие болды. Сондықтан әрбір адам ойлану керек, мен қандай атақ пен өмір сүріп жатырмын, өлгенде адамдардын қарғысына тимейін бе, жаназада кешулі десе де, іштерінде мен туралы қара ой бола ма... Дүние жалған, не істесеңде өмір қысқа: көзіңді ашып жүмғанша.
Не себеп пен осыны жазддым? Әрбір адам ойлансын деп: президент болсын, қарапайым адам болсын. Осы өмірде ашық бетпен жүру керек, ешкімнен тығылмай, ұялмай. Соңғы үш ғасырда көп қазақтар қырылды. Себебі халықтын басқарушылары шамалы болды, тек билікті сақтаймын деп жүрді, өзге елдін патшаларында қорғаныс іздеп, соларға бағынып. Сақтанған кім бар? Ешкім жоқ, ажал деген барлығыне келді. Өз халқыңына сүйенбесең, сен ешкімге қажет емессің. Тек қана сенің және елдін байлығы. Соны құртса қорғаймын деп уаде берген дамдардын түкірігіне де тұрмассың.Көтерліп дауласып бір бірімізді құртсақ онда жау да мәз болар. Бізде тек қана бір еліміз, бір жеріміз, бір тіліміз, бір өміріміз бар. Басқа жоқ та, болмайды де! Елді басқарып жүргендін адамдардын жауапкершідіг мол болу керек, сабырлы, ақылды болу керек. Осы өмірде мәңгілік емес, олардын лауазымдарыда мәңгілік емес, барлығы де өтер. Жағымпаздарды былай алып тастасақ билікті қолдайтын адамдар шамалы, олардын мәртебелері төмен. Әрбір адам бір лауазымда тек қана 3-4 не 5-8 жылғана болу керек.Одан асса халықтан әбден алыстап кетеді, қара перішті сияқты ұшып кетеді тірі болса да. Билікте жүріп өзіне ылайықты заң қабылдаса да, өмірдін заңы бір: анадан туып, жанталасып өмір сүруп қара жерге барасың!Әрбір адам сезу керек: мен осы өмірге де, осы лауазымға да уақытша келем, сосын тағыда қарапайым халықтын арасында өмір сүрем. Мен халықтын қарғасы тимеінші, адал болайыншы.
(с) 2015-03-18