Ашаршылық келсе — ағайын жат.

Таяуда 31 мамыр күні,саяси қуғын-сүргін және ашаршылық құрбандарын еске алу күні өтті.

Қазақстанда Қазан төңкерісімен, «Ашаршылықпен», саяси қуғын-сүргінмен, Ұлы Отан соғысымен ұшыраспаған отбасы жоқ шығар.

1932-33 жылдардағы Қазақстандағы аштық

«Кулактардың тап ретінде жойылуы»

ұжымдастыру, бопсалау және ресми саясаттан туындаған 1931-1933 жылдардағы жалпы аштықтың бір бөлігі, іс жүзінде малды тәркілеу.Қазақстанда бұл аштықты «Голощекиндік» деп те атайды.  Жаппай аштық кезінде каннибализм мен гуманизмнің көптеген жағдайлары тіркелінген болатын.

Бұл оқиғалардың барлығы саяси, ал олардың құрбандарын саяси қуғын-сүргін құрбандары деп атауға болады. Ұлтымыздың осыншама кесапаттан кейін де тіршілігін жалғастыруы таңданарлық жайт.

Осы оқиғалардың нәтижесінде қазақтар өз санының 2/3 бөлігінен айырылды. Біз, кез келген табиғи апаттар, оба, шешек, алапес және басқа да пәле-жаладан аздаған шығынмен аман қалған көшпелі халықпыз. Ал осы оқиғаларға қарсы дәрменсіз болып шықтық.

Құрбандарды ұмытпайық. Бірақ ең бастысы, осы құрбандықтардың себептерін олардың тағы да қайталанбауы үшін есте сақтауымыз керек!